«انَّ اللّهَ تَعالى‌ يَبْتَلى‌ عِبادَهُ عِنْدَ ظُهُورِ الْاعْمالِ السَّيِّئَةِ بِنَقْصِ الَّثمَراتِ وَ حَبْسِ الْبَرَكاتِ وَ اغْلاقِ خَزائِنِ الْخَيْراتِ لِيَتُوبَ تائِبٌ وَ يَقلَعَ مُقْلِعٌ وَ يَتَذَكِّرَّ مُتَذَكِّرٌ وَ يَزْدَجِرَ مُزْدَجِرٌ وَ قَدْ جَعَلَ اللّهُ تَعالى‌ الْاسْتِغْفارَ سَبَباً لِدُرُورِ الرِّزْقِ وَ رَحْمَةِ الْخَلْقِ ...».
مولاى ما و مولاى همه مسلمين و شيعيان جهان در اين كلام گهربار مى‌فرمايد:
«خداوند گاهى خشكسالى‌هايى پيش مى‌آورد و مشكلات و بلاهايى براى مردم مى‌سازد تا آنان به در خانه او روى آورند و از گناهانشان استغفار كنند» «١».
يعنى اى برادران و خواهران عزيز، كه در اين بيابان و در كنار خانه خدا و در كنار خانه امام زمان، حضرت مهدى (عجّل اللّه تعالى فرجه‌الشّريف) جمع شده‌ايد، ممكن است اين خشكسالى خود يكى از رحمتهاى الهى باشد.
ممكن است اين خشكسالى بهانه‌اى باشد كه شما را وادار به توبه و استغفار كند، وسيله‌اى كه شما را از گناه بشويد و قلب شما را از گناه پاك كند.
خدايا! به هر بهانه‌اى ما را به سوى خودت كشانده‌اى. «٢»

خدايا! عدّه زيادى از جمعيّت روزه گرفته‌اند. اگر من گنهكار هستم، در ميان جمعيّت كسانى هستند كه قلبهاى پاك و توبه‌كارى دارند.
خدايا! در اين‌جا بچّه‌هاى معصوم و پاكى هستند و اگر ما گنهكار هستيم، به آنها ترحّم كن ... «٣»

خدايا! آمده‌ايم تا با تو و مقدّساتت تجديد عهد كنيم و از درگاهت بخواهيم بلاها، زلزله‌ها، خشكسالى و شرّ دشمنان را از همه ما برطرف كنى (آمين حضّار).
خدايا، آمده‌ايم به در خانه‌ات تا توبه كنيم. اوّلين شرط قبولى دعا، توبه كردن است.