جوانى باشد و از اين موضوع ناله نكند و رنج نبرد. انبوهى از مشكلات طاقت‌فرسا، اين‌مسأله مهم و در عين حال ساده زندگى را در كام خود فرو برده و به صورت هيولايى وحشتناك در آورده است. دختران زيادى در خانه‌ها مانده و در انتظار ازدواجند و در حالى كه هيچ مشكل اصولى ندارند خود را در برابر انبوهى از مشكلات جانكاه و در برابر موانع غير قابل عبورى مشاهده مى‌كنند. از آن سو نيز پسران زيادى سنين شاداب جوانى را پشت سر گذارده و هنوز در خم يك كوچه، در آرزوى تشكيل خانواده‌اند، ولى آداب و رسوم زشت اجتماعى و پيرايه‌هاى غلطى كه به اين امر حياتى بسته‌اند، آنها را از رسيدن به مقصود باز مى‌دارد ... و اسفبارتر اين‌كه چون پايه‌ها از آغاز كج گذارده مى‌شود، بناى بسيارى از خانواده‌ها تا گنبد دوّار، كج مى‌رود، و چون شالوده محكمى ندارد پيوسته دستخوش نوسانات و اضطرابات و ناراحتى‌ها است. اين در حالى است كه مى‌دانيم خانواده بزرگ بشرى از همين خانواده‌هاى كوچك تشكيل مى‌شود كه هر يك به منزله آجرى در اين ساختمان عظيم است ... به همين دليل براى تحكيم روابط عمومى اجتماعى، بايد قبل از هر چيز به فكر استحكام ريشه اصلى افتاد و پايه‌هاى خانواده را بر شالوده قوى و محكم بنا نمود» «١».
نشريه نسل جوان
و نيز در ارتباط با تلاش‌هاى به عمل آمده براى رفع مشكلات جوانان مى‌گويد:
«غير از مجلّه مكتب اسلام، نشريّه ديگرى هم- باز بدون امتياز- به نام نجات نسل جوان منتشر كرديم كه بعداً به صورت مجموعه كتاب‌هاى متنوّع و گسترده درآمد.
قسمت زيادى به قلم من بود و قسمت ديگرى هم به قلم برادران و دوستان. نشريّه نجات نسل جوان آن‌طور كه از نامش پيداست هدفش مسائل جوانان بود و واقعاً نجات از