جلسات هم كتابهاى متعدّدى بود كه از سوى همان برادران شركت كننده نوشته و منتشر شد.
اين دو جلسه تا حدود زيادى چهره حوزه علميّه را به خصوص در نسل جوان در مسائل كلامى و اعتقادى تغيير داد و بحث‌هاى تازه روز در مورد عقايد اسلامى كاملًا وارد حوزه و محافل مختلف شد. هرگز ادّعا نمى‌كنم كه اين كار محصول زحمات من بوده است، بسيارى از فضلا و دانشمندان زحمت كشيدند و حقير هم به سهم خود، كمك به پيشرفت برنامه داشتم و بحمداللّه به نتيجه خوبى رسيديم».
گاهى «كتاب» نيز مسلمان مى‌شود!
در ادامه، خالى از لطف نيست كه به ميدان ديگرى از ميادين ديدبانى استاد (كه ضمناً از طبع سيّال، سلامت فكرى، قدرت سالم‌سازى و تبديل و تحوّل معظّم له نيز، حكايت دارد) اشاره شود كه عبارت از نظارت بر كتاب‌هاى مفيدى است كه در عين حال، با مطالب و افكار انحرافى و ضدّ اخلاقى نيز آميخته شده، نيازمند به تهذيب و تطهير است. بهتر است از زبان خود استاد بشنويم:
«همان‌گونه كه انسان‌ها را مى‌شود مسلمان و خداپرست كرد گاهى كتاب‌ها را بايد مسلمان و خداپرست كرد. يعنى كتاب خوبى نوشته شده كه گاهى با مطالب انحرافى، الحادى، ضدّاخلاقى و ضدّاسلامى آميخته بود، لازم بود اين كتاب را از آن جنبه‌هاى منفى، پيراسته مى‌كرديم تا يك كتاب مؤمن و مفيد و خداپرست، حاصل شود. نمونه اين مسأله كتابى بود از يك نويسنده آمريكايى (اگر اشتباه نكنم) به نام «ديل كارنگى» اين كتاب براى كسانى كه گرفتار عقده‌هاى فكرى و بحران‌هاى روحى باشند بسيار مفيد و راهگشا و مسكّن و حتّى شفابخش است.
ولى متأسّفانه جنبه‌هاى انحرافى گاه در آن ديده مى‌شود و اصولًا طبق فرهنگ