حيات پر بركت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨
زمانى كه مسأله تودهاىها- همان ريشه كمونيستى- در ايران رشد مىكرد ايشان با دوستانش به فكر افتادند كه هر كدام يك گوشهاى را بگيرند تا بتوانند خدمت به اسلام كنند و شبهات آنها را برطرف كنند و پاسخ گويند و من همان موقعها شنيده بودم ايشان مسأله سربازىاش را چون بقيه طلّاب از طريق حوزه حل نكردند، بلكه از طريق ورقه اجتهاد حل كردند، از نجف مجتهداً برگشتند» «١».
بايد خلأها را پر كرد
شكّى نيست كه اين سوز دينى بدون همراهى با شعورى عقلانى، به سان سوخت و سوز بنزين مهار نشده و در مدار مشخصى جريان نيافتهاى است كه به جاى آنكه حركت بيافريند و به جلو براند آتش مىزند و خسارت به بار مىآورد. سوز درونى و غيرت دينى استاد، با درايت و شعور و تدبيرى آميخته شده كه گامهايى كه از جانب او برداشته مىشود به جاى آنكه تكرار مكرّرات و حركتى بىحاصل باشد، خلأها را پر مىكند و از مشكلات نسل حاضر پاسخ مىدهد.
او خود در اين زمينه چنين مىگويد:
«اگر بخواهيم موفّق باشيم بايد دنبال خلأها و نقاط بىدفاع برويم. ببينيم چه كارى انجام نشده و آنرا انجام بدهيم، امروزه متأسّفانه تكرار مكرّرات بسيار زياد است.
بعضى مىآيند مطالبى را از اين كتاب و آن كتاب جمع مىكنند و به صورت تأليفى درمىآورند كه اين، هم تضييع عمرشان و هم تضييع عمر خوانندگان و هم ضايع كردن هزينههاى سنگين طبع و نشر را در پى دارد، بهتر اين است كه كار كمترى كنيم امّا كارى كه جايش خالى است و مورد نياز!».