در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ١٤٤ - حکماِی سبعه

فِیثاغورس و سقراط و افلاطون و ارسطوطالِیس. ولِی اغلب نوِیسندگان، تعداد آنان را هفت تن دانسته‌اند
و به همِین جهت هفت خردمند ِیا حکماِی سبعه در ملل و نحل شهرت ِیافته است. شهرستانِی در ملل و نحل مِی‌نوِیسد: آن هفت حکِیم که از اساطِین عظماء حکمت بوده‌اند از ملطِیه و سامِیا و اثِینِیه‌اند و نام‌هاِی اِیشان: ثالِس مَلطِی، انکساغورس، انکسِیمانس، انبذقلس، فِیثاغورس، سقراط و افلاطون و گروهِی از حکماء تابع اِیشانند.

ابن ندِیم در کتاب الفهرست در عنوان «اوّلُ مَن تَکلّم فِی الفلسفة» مِی‌نوِیسد: در حضرت ابوالقاسم عِیسِی بن علِی که من از ابوالخِیر خمّار در باب نخستِین کسِی که در فلسفه سخن رانده سؤال کردم و او گفت که فرفورِیوس صورِی در کتاب تارِیخ خوِیش که به زبان سرِیانِیست گفته است: نخستِین کسِی که از فلاسفه سبعه بوده ثالس بن مالس املِیسِی است و از اِین کتاب به عربِی نقل شده که ابوالقاسم گفت: چنِین است و انکار نکنم و دِیگران گفته‌اند نخستِین کسِی که در فلسفه سخن گفته بوثاغورس است و او از اهل سامِینا[١] است و حکِیم نظامِی در اسکندرنامه در عنوان «خلوت ساختن اسکندر با هفت حکِیم» مِی‌گوِید:

[١] همان سامس مِی‌باشد.