در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ١٨٥ - آبلار

همِین عقِیده است.

گروه دِیگر به طرف مقابل افتادند و براِی کلِیّات، هِیچ حقِیقتِی منحاز قائل نشدند، به‌گونه‌اِی که حتِی کلِی را داراِی وجود ذهنِی هم ندانستند، فقط ِیک لفظ و صوت تلفظ از آن لفظ پنداشتند، به درجه‌اِی که سردسته اِین جماعت براِی اقانِیم سه‌گانه هم وحدت قائل نشده، بلکه آنها را سه شخص متماِیز مستقل پنداشته و مذهب تثلِیث واقعِی اختِیار کرد که قطعاً با توحِید منافِی است.

اصحاب تحقق و تسمِیه

شِیخ الرئِیس ابوعلِی سِینا هم در تقسِیم کلِی به منطقِی و طبِیعِی و عقلِی، به اِین مرحله وارد شده است؛ اما اِین بحث مِیان محققان ما که «در آِینده بحث خواهد شد»، به آن صورت که مِیان اروپائِیان بوده، در نِیامده است و بالاخره در اِین فراِیند، به جماعتِی که معتقد به حقِیقت کلِیات مِی‌باشند عنوان اصحاب تحقق داده‌اند و فرقه دِیگر را اصحاب تسمِیه نامِیده‌اند.

آبلار

حکِیم دِیگرِی که در مائه دوازدهم باِید از آن نام ببرِیم، آبِلار فرانسوِی است که او در نزاع کلِیات، رأِی تازه‌اِی ابداع نموده که «تقرِیباً» حدّ وسط مِیان دو طاِیفه است و نزدِیک به رأِی ارسطو مِی‌باشد؛ ِیعنِی کلِیات نه موافق نظر اصحاب تحقق، وجود