مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٨٥ - استخفاف حاجی نوری به صدر المتألّهین، ناشی از عدم معرفت اوست به شأن آن حکیم

الرَّجبیّون جماعةٌ لهم ریاضة مِن ءاثارها أنّهم یرون الرَّوافض بصورة الخنزیر.[١]

و صرَّح فی الفتوحات بعصمة ابن الخطّاب و غیر ذلک مما هو نصّ علی کونه من نواصبهم؛ و تصریحُه بکون المهدی الموعود صلوات الله علیه هو الحجَّة بن الحسن العسکری علیهماالسّلام ـ کما علیه الإمامیَّة ـ لا ینافی النّصبَ فضلاً عن التّسنّن، کما أوضحناه فی کتابنا النَّجم الثّاقب؛ و له فی هذا الاعتقاد شرکاء من علمائهم ذکرنا أسامیهم فی الکتاب المذکور.

و مع ذلک کلِّه کیف یقول الإمامیّ فی حقّه: المحقّقُ العارفُ بالله و من لایجازف فی القول و أمثال ذلک فیه و فی أضرابه؟![٢]

و من تصانیفه شرحُ أصول الکافی شَرَحَه علی مذاقه و عقائده و اُصوله و مطالبه، فاستحسنه مَن استصوبها و استحقره مَن استضعفها؛ بل فی الرَّوضات:

فمنهم مَن ذکر فی وصف شرحه علی الأصول:

ـإنتهی.

و فیه منه أوهام عجیبة؛ بل فی کتاب التّوحید منه وَهْم لم یسبقه إلی مثله أحدٌ و لم یلحقه أحدٌ.

[١]ـ مرحوم علاّمه طهرانی ـرضوان الله علیهـ راجع به مجعول بودن این مکاشفه در کتاب شریف روح مجرد، ص ٤٥١ مفصلاً بحث فرموده‌اند. (محقّق)

[٢]ـ جنگ ٢٣، ص ٣٣٣ به نقل از خاتمه مستدرک حاجی نوری جلد سوم.