مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٥٠ - فهرست
نامۀ لطیفی نوشتند و کمترین را دعوت به اصفهان نمودند و از لسانزاینده رود دعوتنامه مرقوم داشتند، ولی متأسفانه حقیر بیادبی نموده و نرفتم. آقای حاج آقا مهدی، اخوی ـ صانه الله عن الآفات بحقّ سیّد الکائنات ـ با پسردائی، آقای میرزا محمّد تقی ستّاری به زیارت معظّم له به اصفهان رفتند. مرحوم والد همواره در نظر داشتند حقیر را برای کسب معارف و علوم خدمت ایشان بفرستند ولی به این نظر موفّق نشدند.
حضرت معظّم له دارای تألیفات هستند از جمله وقآیة الاذهان در علم اصول، فرمایشات مرحوم والد را گاهی متعرّض شدهاند به عنوان: «قال صاحبنا العلاّمة؛ یعنی رفیق ما چنین میگوید» و من برای این تعبیر نظیری ندیدهام، و دیگر نقد فلسفه داروین که مطلوب بود، و دیگر رسالهای در بدیع که اوّل آن قصیدۀ معروف ایشان که از عجائب قصائد مشهوره است ذکر شده است:
|
قلبی بشـَرعِ الهوی تَنصُـرُ |
شوقًا إلی خَصـرِه المُزَنَّرُ |
و دیگر رسالهای در وقت، و علی الظاهر حواشی بر روضات، دیگر بنده اطّلاع ندارم.
ای کسی که بعد از نگارنده این کلمات را میبینی! قدر آن را بدان چون بدون هیچ مبالغه و عین حقیقت است. و للّه المشتَکی و علیه المعوَّل فی الشِدّۀ و الرّخاء، و نُصرَةُ ولیِّه المولَی هو المُرتَجَی، و کان ذلک من دون قصد و إعمال رویّةٍ فی لیلة ٥ رمضان ١٣٩٣، و هو الموفّقُ لکلّ خیر.
مرتضی الحائری
فهرست رسالۀ مجدیّه طبع ١٣٩٣
فصل اول: شرافت قدر مؤمن و مقام میهمانی حق تعالی در ماه رمضان، صفحه ٧.
فصل ٢: این میهمانی، میهمانی جسمانی نیست، صفحه ١٥.