مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٣٨ - آیة الله حاجّ شیخ محمّد تقی آملی و بهره از عارف کامل مرحوم قاضی در نجف أشرف

[در صفحه ٧٠، به نقل از ریحانة الادب، جلد ٤، صفحه ١٦٢ می‌نویسد:]

«معظم له (آیة الله حاج میرزا حسین نائینی) شاگردان ممتازی به جامعۀ اسلامی تحویل داد، از آن جمله آیة الله حاج شیخ محمّد تقی آملی و حاج شیخ محمّد کوسانی است که این دو شاگرد با فضیلت، علاوه بر فضیلت علمی صاحب أنفاس قدسیّه و ملکات أخلاقیّه بوده‌اند که به مانند ایشان کمتر دیده شد.»

آیة الله حاجّ شیخ محمّد تقی آملی و بهره از عارف کامل مرحوم قاضی در نجف أشرف

صفحه ٧٨:

«چون مرحوم آیة الله آملی در دوران تحصیل در نجف أشرف هم‌مباحثۀ مرحوم آیة الله کوسانی بود و همیشه مورد علاقۀ همدیگر بودند، از این‌رو زندگی آیة الله آملی را در ضمن شرح زندگی آیة الله کوسانی یادآوری نمودیم.»

تا به آنجا که [می‌گوید]:

«تا سنین هزار و سیصد و چهل و هشت، و چهل و نه و پنجاه، نه آنکه خود را مستغنی دیدم[١] بلکه ملول شدم چه آنکه طول ممارست از تدریس و تدرّس و مجالس تقریر که در شبها تا جار حرم در صحن مطهّر منعقد می‌داشتم، خسته شدم. بعلاوه کمالی نفسانی در خود نیافتم بلکه جز داشتن چند ملفّقاتی که قابل هزاران نوع اعتراض بود چیزی نداشتم، و همواره از خستگی ملول و در فکر برخورد به کاملی وقت می‌گذراندم، و به هر کس می‌رسیدم با ادب و خضوع تجسّس می‌کردم که مگر از مقصود حقیقی اطلاّعی بگیرم، و در خلال

[١]ـ قائل این عبارت حضرت آیة الله آقا شیخ محمّد تقی آملی می‌باشند.