مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٢٢ - در احوال آقا شیخ محمّد علی کاظمی رحمة الله علیه

زحمت و مشقّت، مستند و دلیل احکام را ببینید؛ شما به قدر چند ساعت روی فرش نشسته‌ و اندکی کتاب از کتب حاضر را ملاحظه نموده‌ای و هنوز همۀ کتابهایی را که نزدت موجود است ندیده‌ای، فوراً اعتراض کردی به علماء و به آنها نسبت دادی که بدون مستند و دلیل فتوا داده‌اند! درحالی‌که همین مرد حاضر که پای منبر نشسته است در چند جای کتاب خود، حدیث این حکم را نوشته و آن کتاب در بین کتب شما موجود است؛ و مؤلّف آن همین شخص است که ملاّ محسن فیض کاشانی نام دارد.

شیخ جعفر (ره) می‌افزاید: در این هنگام، از کلام محقّق لرزه بر اندامم افتاد و از خواب پریدم و از گناه خود و پشیمانی از آن به این حالت شده‌ام که مشاهده می‌کنید[١].[٢]

در احوال آقا شیخ محمّد علی کاظمی رحمة الله علیه

و نیز فرمودند[٣] که: بعد از آنکه مرحوم میرزای نائینی بر تقریرات اصولی را که آیة الله خوئی نوشته بودند تقریر نوشتند و تقریظ نگاشتند، این امر بر مرحوم آقا شیخ محمّد علی کاظمی گران آمد؛ چون مرحوم میرزا قبلاً بر تقریرات آقای کاظمی تقریر و تقریظ نوشته بودند و مرحوم کاظمی آقای خوئی را کم اهمّیّت‌تر از آن می‌دید که قابل تقریظ مرحوم استاد خود نائینی باشد.

لذا با مرحوم استاد قهر کرد و به نماز و درس و مباحثات و مجالس مرحوم استاد نرفت و همه را ترک گفت، و بعد از فوت استاد در مسجد هندی می‌نشست و با صوت جَهوریّ خود درس می‌گفت و بسیاری از طلاّب جبل‌عامل در اطراف او

[١]ـ زندگانی و شخصیّت شیخ انصاری ١٥٥ الی ١٥٧.

[٢]ـ جنگ ٢٣، ص ٣٠٦ الی ٣٠٨؛ به نقل از سیمای فرزانگان.

[٣]ـ ناقل حضرت آیة الله آقا سیّد علی لواسانی می‌باشد. (محقّق)