الألفاظ من تقریر حجّة الإسلام آیة الله السیّد أبوالقاسم الخوئی لدرس المیرزا النائینی (قدّه) و تعلیقةٌ‌ اُخری علی الأدلّة‌ العقلیّة من تقریر شیخنا الکاظمی لدرس المیرزا النائینی. و له غیرُ ذلک من المؤلّفات الّتی لم یَتحَمّل عدَّها هذا المختصرُ.

أسأل الله تعالی أن یَتحَفَ أهلَ‌ العلم بإخراج‌ هذه الرّسائل إلی عالم الطّبع لیسهل تناولُها و الانتفاع بها إنّهُ بعباده رؤوفٌ رحیمٌ[١].[٢]

[١]ـ جنگ ١٦، ص ١٣٣ و ١٣٤.

[٢]ـ در ج ١ از نقباء‌ البشر، ص ٤١٤ و ص ٤١٥، در احوال مرحوم آقا شیخ حسن حلّی مطالبی را آورده است و گفته است تولّد او در سنۀ ١٣٠٦ و وفاتش در ١٣٣٧ بوده است. و در ج ٢، ص ٦٠٣ و ص ٦٠٤ در ترجمۀ احوال مرحوم آقا شیخ حسین حلّی مطالبی را آورده است و در هر دو جا گفته است: و «کان والده من فقهاء‌ النجف الصّلحاء و أئمّة الجماعة الموثّقین.» و گفته است که والد ایشان در سنۀ ١٣٤٤ رحلت کرده است و میلاد آقا شیخ حسین حلّی در سنۀ‌ ١٣٠٩ بوده است. و جناب آقا سیّد عزیزالله طباطبائی ـدامت برکاتهـ در تعلیقه، ص ٣٣ در ملحقات، ج ٤ نقباء‌ البشر آورده‌اند که: «تُوّفی الشّیخ حسین الحلّی ـرحمه اللهـ صَبیحة الیوم الخامس من شوال المکرم عام ١٣٩٤ و دفن فی مقبرة استاذه المیرزا حسین النائینی.» ـانتهی.

و صَدیق مکرّم ما جناب آیة الله آقای حاج شیخ حسن سعید طهرانی ـدام عزّهـ که نیز ایشان از تلامذۀ آقای حلّی هستند گفتند: من زیاد به منزل آقای حلّی می‌رفتم و قدری بیرونی ایشان را که فقط اطاقی بود بر روی پله‌ها منظم و مرتّب می‌کردم. روزی در اطاقشان رفتم و دیدم آقای آیة الله حلّی مشغول دوختن صفحاتی با سوزن و نخ بهم بودند که بعداً آن صفحات را جلد کنند، و آقای حلّی گفتند: این فهرست تاریخ بغداد است؛ یعنی مطالب مفیدی را که در تاریخبغداد است و برای مذهب شیعه مفید است فهرست کرده‌ام. معمولاً ایشان کتب اهل سنّت را تا آخر آنها مطالعه می‌نمودند و به ترتیب از مطالب مفید آنکه برای شیعه حجیّت و سندیّت داشت فهرست تهیّه می‌کردند. در اطاق ایشان طاقچه‌ای بود که تقریباً به عرض ٨٠ سانتیمتر و به طول یک متر بود و تمام این طاقچه مملوّ از کتابهای خطّی به خطّ خود ایشان و تجلید شده به دست خود ایشان بود. به من فرمودند: اینها تمام فهرست کتابهائی است از اهل سنت که مطالعه کرده‌ام و فهرست برداشته‌ام. رضوانالله تعالی علیه.