مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٠٩ - خصلت و اخلاق پسندیده همراه روح متعالی

[خصلت و اخلاق پسندیده همراه روح متعالی]

مرحوم سیّد عبدالرّزاق مقرّم در کتاب وَفاة الصّدّیقة الزّهراء‌ علیها السّلام طبع نجف، سنه ١٣٧٠، در پاورقی صفحه ١٣٥ و صفحه ١٣٦، شرح احوال آقا شیخ حسن و آقا شیخ حسین حلّی، دو برادر را آورده است. اوّلاً به مناسبت مرثیّه‌ای که از مرحوم آقا شیخ حسن حلّی در رثاء حضرت زهراء‌ سلام الله علیها آورده و مطلع آن این است:

شرح حال شیخ حسن و سپس به مناسبت قدری از احوال آقا شیخ حسین نقل کرده است، و ما عین عبارت او را در اینجا ذکر می‌کنیم:

«هو (أی الشّیخ حسن) ابن حجّة الإسلام آیة الله الشّیخ علیّ بن الحاج حسین بن حمّود بن حسن الحلّی النَّجفی، من عشیرة طُفَیل الذین یسکنُ البعض منهم قریبَ الحلّة المجاورةِ لقبر النبیّ أیّوب علیهالسّلام، تُعرَف باسمهم.

کان المترجَمُ طاهرَ الضَّمیر، صقیلَ النفس، خفیفَ الرّوح، حلوَ الحاظرة، مرتفعًا عن الدَّنایا، نَزیهًا عن مقاربةِ ما یَحُطُّ بشأنه، من الخضوع للمادّة الّتی لا تأتی إلا عن طریق التَّبَصْبُصِ و بیع الضَّمیر و الدّین بالنَّزر؛ و لذا عاش ـ رحمه الله ـ فی أکثر حیاته بما