مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢

أوان وصول مراسله است) شده است، که می‌فرماید:

سَجَدَ لَکَ سَوادی و خَیالی و بَیاضی.[١]

اصل معرفت، آن‌وقت است که هر سه فانی بشود، که حقیقت سجده عبارت از فنا است، که: عند الفناء عن النّفس بمراتبها یَحصُل البقاءُ بالله؛ رزَقَنا الله و جمیعَ إخواننا بمحمّد و آله الطّاهرین.

باری، بنده فی‌الجمله از عوالم دعا‌گوئی إخوان الحمدلله بی‌بهره نیستم، و دعای وجود شریف و جمعی از إخوان را برای خود ورد شبانه قرار داده‌ام.

حدّ تکمیلِ فکرِ عالمِ مثال که بعد از آن‌وقتِ محو صورت است، آنست که: یا باید خود بخود ملتفت شده، عیاناً حقیقت مطلب را ببیند، یا آنقدر فکر کند که از علمیّت گذشته عیان بشود؛ آن‌وقت محو موهومات کرده، در عدم فکر بکند تا که این از طرف حقیقت خودش تجلّی بکند.ـ انتهی[٢].[٣]

[دستور العملی به نقل از اسرار الصلاة میرزا جواد آقا ملکی]

مرحوم آیة الله العظمی حاج میرزا جواد آقا تبریزی در أسرار الصّلاة صفحه ٤٦ می‌فرماید (ما هذا لفظه):

ثمّ إنّی سألتُ بعضَ مشایخی الأجلّةِ الّذی لم أرَ مثلَه حکیمًا عارفًا و معلّمًا للخیر حاذقًا و طبیبًا کاملاً: أیُّ عملٍ مِن أعمال الجوارح جَرَّبتُم أثَرَه فی تأثیر القلب؟

قال: سجدةٌ طویلةٌ فی کلِّ یومٍ یُدیمُها و یُطیلُها جدًّا ساعةً أو ثلاثةَ أرباعِها، یقول فیها: (لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ)[٤] شاهدًا نفسَه

[١]ـ معاد شناسی، ج ٢، مجلس ١١، ص ١٨٠؛ وسایل الشیعة، ج ٨ ، ص ١٠٨.

[٢]ـ توحید علمی و عینی، مقدّمه کتاب، ص ٣١.

[٣]ـ جنگ ٤، ص ٨ الی ١١.

[٤]ـ سوره الأنبیاء (٢١) قسمتی از آیه ٨٧.