مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٥٥ - ترجمه خطبه مشهور سیّد جمال الدین

شرکْ‌زارِ بتخانۀ مکّه را قبل از هجرت، بستان وحدت و یزدان‌خانۀ بطحاء نمودند.

آه! وا لَهفاه! این کتاب مقدّس آسمانی، این گرامی تصنیف حضرت سبحانی، این مآیة کلّ السعادات انسانی، از دیوان سعدی و حافظ و مثنوی و ابنفارض امروزه کمتر محلّ اعتناء و مورد اهتمام است.

در هر مواعظ عرشی و فرشی از او استفاده کنند. بر عکس، در جمعی که یکی از منسوجات شعریّه خوانده می‌شود، نَفَس‌ها از تهِ دل کشیده، چشم‌ها، گوش‌ها و دهن‌ها برای او باز مانده و چه اندازه قرآن، برعکس که هرگز در هیچ جا با قیل و قال فکر و کار کسی مزاحم نخواهد بود.

اَی و حَقّکَ سُبحانکَ اللهمَّ أنت القائلُ و قولک حقٌّ: (نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ)،[١] تو را فراموش کردیم تو هم آئینه قلوب ما را از انعکاس توفیق حقایق ذکر مقدّست محروم نمودی.

سُبحانکَ اللّهمّ و قَولُکَ حقٌّ: (إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ)،[٢] وجه نفوس خودمان را از اطاعت مقدّست برگرداندیم، تو هم سعادت و شرافت ما را به ذلّت و نکبت تبدیل فرمودی.

علیکم بذِکرِ الله الأعظَم و بُرهانِه الأقومِ فَإنّه نورُهُ المُشرِقُ الّذی به یُخرَجُ من ظُلُماتِ الهواجس و یُتَخلَّصُ مِن عَتَمَةِ الوَساوس، و هو مِصباحُ النّجاة مَنِ اهتَدَی بها نَجی و مَن تَخَلَّف عنها هَلَکَ، و هو صراطُ اللهِ القَویمُ، مَن سَلَکَه هُدِی و مَن أهمَله غَوَی.

علیکم بالفَوز ممّا انتَثَر من لَئالِی مَقالاتِ صاحِبه علیهالسّلام، لقوله صلوات الله علی قائله:

[١]ـ سوره الحشر (٥٩) قسمتی از آیه ١٩.

[٢]ـ سوره الرّعد (١٣) قسمتی از آیه ١١.