مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٠٢ - مراثی سیِّد رضیّ دربار١٧٢٨ حضرت أباعبدالله علیه السّلام
ضعف دوابّه کان علی القوم أن یسیروا بسیره.
مراثی سیِّد رضیّ دربارۀ حضرت أباعبدالله علیهالسّلام
سیّد رضی دربارۀ افتخار به أهل بیت سلام الله علیهم اجمعین و دربارۀ مراثی حضرت سیّدالشّهداء أباعبدالله الحسین سلام الله علیه در روز عاشورا قصآئد نغز و آبداری دارد که حقّاً از دل سوخته او برخاسته است، و در صفحه ٢١٢ تا صفحه ٢٢١ آورده است؛ از جمله قصیدهای است که در صفحه ٢١٥ و صفحه ٢١٦ آورده است و ما در اینجا چند بیت از آن را متفرّقاً انتخاب نموده و ذکر میکنیم:
|
هذی المنازلُ بالغَمیم فنادِها |
و اسکُب سَخِیَّ العین بعدَ جَمادها |
|
|
لم یبقَ ذُخرٌ للمدامع عنکُم |
کلاّ و لا عینٌ جری لرقادها |
|
|
شغَلَ الدُّموعَ عن الدّیار بکاؤُنا |
لبکاءِ فاطمةٍ علَی أولادها |
|
|
لم یَخلُفوها فی الشَّهید و قد رَأی |
دُفِعَ الفُرات یُذادُ عن أورادها |
|
|
أتَری دَرَتْ أنَّ الحسین طریدةٌ |
لَقَنا بنی الطَّرداء عند ولادها |
|
|
کانت مئآتمُ بالعراق، تَعُدُّها |
أمویَّةٌ بالشَّام من أعیادها |
|
|
ما راقَبَت غضبَ النّبیِّ و قد غدا |
زرعُ النّبیِّ مَظنَّةً لحَصادها |
|
|
وا لَهفَتاهُ لعُصبةٍ علویّةٍ |
تَبِعَت اُمیَّةَ بعد عِزِّ قیادها |
|
|
زعمت بأنَّ الدِّین سَوَّغَ قَتلَها |
أوَ لیس هذا الدِّینُ من أجدادِها |
|
|
طلبت تُراثَ الجاهلیَّة عندَها |
و شَفَت قدیمَ الغِلِّ من أحقادِها |
|
|
تَروِی مناقبَ فضلِها أعداؤُها |
أبداً و تُسنِدُه إلی أضدادِها |
|
|
یا غَیرةَ اللهِ اغضَبی لِنَبیِّه |
و تَزَحزَحی بالبِیضِ عن أغمادِها |
|
|
مِن عصبةٍ ضاعت دِماءَ محمّد |
و بَنیه بین یزیدِها و زیادِها |