شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ١٨٣ - صلوات خدا و ملائكه و تكامل بعد از مرگ

محمّد»، (خدايا بر محمد و آلش درود و رحمت فرست).[١]

خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد: هُوَ اَلَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَ مَلائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَى اَلنُّورِ وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً[٢]، (او خداوندى است كه با فرشتگان خود بر شما درود مى‌فرستد تا شما را از تاريكيها به سوى روشناهايى بياورد و همواره به مؤمنان مهربان است).

مرحوم علامه طباطبائى مى‌فرمايد: معنى جامع «صلاة» انعطاف و توجّه است و نسبت به موارد معنايش مختلف مى‌شود و بعضى گفته‌اند صلاة از خدا بمعنى رحمت است و از فرشتگان به معناى استغفار و از مردم دعا است و بايد دانست كه صلاة از خدا رحمت خاصّه است كه ذخيره است براى مؤمنان در آخرت و سعادت و فلاح بدى بر آن مترتّب مى‌شود».[٣]

به نظر مى‌آيد فرستادن رحمت از خدا و طلب آن از طرف فرشتگان براى مردم در آيه شريفه، منحصر به آخرت نيست مخصوصا با توجه به اينكه هدف از اين رحمت را خارج كردن مؤمنان از ظلمت و تاريكى جهل و گمراهى مى‌داند با ملاحظۀ اين كه در آيه قبل مى‌فرمايد مرا ياد كنيد و به ياد من باشيد تا به يادتان باشم، وقتى

[١]- براى توضيح بيشتر و آشنايى با نقش و اثر صلوات مراجعه شود به دعاى ٤٧ صحيفۀ سجاديه.

[٢]- احزاب، ٤٣

[٣]- ذيل آيه ٤٣، سورۀ احزاب.