شرح و تفسیر دعای افتتاح
(١)
زندگينامه آيت اللّه ايزدى قدّس سرّه
١٣ ص
(٢)
هجرت به قم و امرار معاش و اداره زندگى
١٤ ص
(٣)
مراحل تحصيل، اساتيد، موفقيتها و مصاحبت با بزرگان
١٥ ص
(٤)
بازگشت به نجفآباد، سير عملى و فعاليتهاى اجتماعى
١٨ ص
(٥)
فعاليتهاى انقلابى و مبارزات سياسى تا پيروزى انقلاب
٢٠ ص
(٦)
فعاليتهاى پس از انقلاب
٢٥ ص
(٧)
آيت اللّه ايزدى در كلام بزرگان
٢٩ ص
(٨)
پيشگفتار
٣٣ ص
(٩)
حمد و ثنا
٣٧ ص
(١٠)
حمد حقيقى
٣٩ ص
(١١)
عقيده معتزله در صفات ثبوتيه
٤١ ص
(١٢)
حمد را از خدا بياموزيم
٤٣ ص
(١٣)
لطف و احسان خداوند
٤٤ ص
(١٤)
نقش «واو» استيناف
٤٥ ص
(١٥)
مجازات و درس عبرت
٤٦ ص
(١٦)
حقيقت رحمت و غضب
٤٨ ص
(١٧)
نظر متكلمين در رحمت و غضب خدا
٤٩ ص
(١٨)
عقيدۀ حكما در رحمت و غضب
٥٠ ص
(١٩)
رحمت و غضب، كمال وجودى
٥٣ ص
(٢٠)
كلّى متواطى و مشكّك
٥٥ ص
(٢١)
رحمت و نقمت
٥٧ ص
(٢٢)
لطف خداوند
٥٩ ص
(٢٣)
خوف از خدا و عوامل خوف
٦٠ ص
(٢٤)
اذن و اباحه
٦٥ ص
(٢٥)
اذن تشريعى
٦٦ ص
(٢٦)
اذن تكوينى
٦٧ ص
(٢٧)
لطف خدا در دعا
٦٩ ص
(٢٨)
قرب حق
٧١ ص
(٢٩)
اهميت دعا
٧٤ ص
(٣٠)
حقيقت دعا
٧٦ ص
(٣١)
عبوديت و بندگى تكوينى
٧٩ ص
(٣٢)
قوّۀ مولّده
٨٠ ص
(٣٣)
عقيدۀ مسيحيان
٨٢ ص
(٣٤)
عبوديت رفتارى
٨٤ ص
(٣٥)
عبوديت و عبادت رسمى
٨٦ ص
(٣٦)
خلاصه
٨٦ ص
(٣٧)
اجابت دعا از راه اسباب طبيعى
٨٧ ص
(٣٨)
امور خارق العاده
٨٨ ص
(٣٩)
ناديده گرفتن راههاى طبيعى
٨٩ ص
(٤٠)
الهام دعا
٩٠ ص
(٤١)
معجزات و كرامات
٩٢ ص
(٤٢)
آيا دعا دخالت در كار خداست؟
٩٤ ص
(٤٣)
قابليت و دعا، شرط افاضه
٩٥ ص
(٤٤)
دعا و قضا و قدر
٩٧ ص
(٤٥)
دعا سبب معنوى
٩٨ ص
(٤٦)
بىشريك و بىفرزند
١٠١ ص
(٤٧)
حقيقت خلقت
١٠٢ ص
(٤٨)
نفى شريك
١٠٤ ص
(٤٩)
مراتب توحيد و شرك
١٠٥ ص
(٥٠)
توحيد ذات
١٠٦ ص
(٥١)
توحيد در صفات
١٠٦ ص
(٥٢)
توحيد در عبادت
١٠٧ ص
(٥٣)
توحيد در افعال (الوهيّت)
١٠٨ ص
(٥٤)
ملك و ملك حقيقى و اعتبارى
١٠٩ ص
(٥٥)
ملك حقيقى و اعتبارى
١١٠ ص
(٥٦)
ملك حقيقى و اعتبارى
١١٢ ص
(٥٧)
فرمانرواى حقيقى
١١٣ ص
(٥٨)
فرمانروايى بدون ضدّ
١١٤ ص
(٥٩)
تزاحم در عالم تكوين
١١٧ ص
(٦٠)
تزاحم در عالم تشريع
١١٨ ص
(٦١)
وحدت حقيقى عالم
١٢٠ ص
(٦٢)
نسبى بودن شرّ
١٢٢ ص
(٦٣)
گنجينههاى جود و كرم و افزايش آن
١٢٧ ص
(٦٤)
صورت صناعى و طبيعى
١٣٠ ص
(٦٥)
امكان استعدادى و ذاتى
١٣١ ص
(٦٦)
قابليت مادّه و افاضۀ حق
١٣٣ ص
(٦٧)
دعا به زبان حال و قال
١٣٥ ص
(٦٨)
فضل و عطاى دائمى
١٣٦ ص
(٦٩)
هبه و عزّت
١٣٩ ص
(٧٠)
هدفدارى عالم و نظام خلقت
١٤٠ ص
(٧١)
قواى جسمانى و روحانى
١٤٢ ص
(٧٢)
خستگى و سختى براى خداوند محال است
١٤٤ ص
(٧٣)
الطاف الهى باعث طمع در رحمت
١٤٦ ص
(٧٤)
مصلحت در تأخير اجابت دعا
١٤٨ ص
(٧٥)
ملك و پادشاهى
١٥١ ص
(٧٦)
ربّ و تربيت
١٥٤ ص
(٧٧)
ستايش خدا
١٥٥ ص
(٧٨)
قرب و بعد رتبى
١٥٦ ص
(٧٩)
احاطۀ خداوند
١٥٨ ص
(٨٠)
مراتب نفس
١٥٩ ص
(٨١)
شهود خداوند به رازهاى پنهان و امور جزئى
١٦١ ص
(٨٢)
مراتب علم خدا يا كتاب مبين
١٦٣ ص
(٨٣)
بىشريك و بىنياز از پشتيبان
١٦٤ ص
(٨٤)
قدرت خداوند
١٦٧ ص
(٨٥)
شكر موهبتهاى الهى
١٦٨ ص
(٨٦)
رفعت مستضعفان و شكستن مستكبران
١٧٠ ص
(٨٧)
خضوع و تسبيح موجودات
١٧٢ ص
(٨٨)
تسبيح ذاتى و علم و حيات موجودات
١٧٤ ص
(٨٩)
ستايش بر هدايت
١٧٩ ص
(٩٠)
صلوات خدا و ملائكه و تكامل بعد از مرگ
١٨١ ص
(٩١)
عبوديت زيربناى ساير مقامات
١٨٤ ص
(٩٢)
فرق نبى و رسول
١٨٦ ص
(٩٣)
عبوديت زيربناى امامت
١٩١ ص
(٩٤)
پيامبر امين و صفىّ
١٩٢ ص
(٩٥)
حافظ سرّ و مبلّغ رسالات
١٩٤ ص
(٩٦)
عقد اخوّت
١٩٥ ص
(٩٧)
اتمام حجت و قدرت تكليف
١٩٧ ص
(٩٨)
وظايف مهم پيامبران
١٩٩ ص
(٩٩)
شأن نزول آيه قضاوت
٢٠١ ص
(١٠٠)
امامت و خلافت چه منصبى است؟
٢٠٣ ص
(١٠١)
امامت و ولايت فقيه
٢٠٦ ص
(١٠٢)
مقام عصمت
٢٠٩ ص
(١٠٣)
مراحل عصمت
٢١١ ص
(١٠٤)
عصمت در حفظ و ابلاغ وحى
٢١١ ص
(١٠٥)
عصمت در اعمال و اعتقادات
٢١٢ ص
(١٠٦)
عصمت و عدالت
٢١٣ ص
(١٠٧)
عصمت نوعى علم است
٢١٤ ص
(١٠٨)
تأييد روح القدس
٢١٦ ص
(١٠٩)
ملكۀ عصمت
٢١٧ ص
(١١٠)
عصمت يوسف عليه السّلام
٢١٨ ص
(١١١)
عصمت حضرت فاطمه و ائمه
٢٢٣ ص
(١١٢)
انتظار فرج و ظهور دولت كريمه
٢٢٥ ص
(١١٣)
دين خالص با ظهور مهدى (عج)
٢٣٠ ص
(١١٤)
درخواست دولت كريمه
٢٣٣ ص
(١١٥)
جامعۀ خوب و بد، معيارها و پيامدها
٢٣٤ ص
(١١٦)
بهترين امّت در سايۀ بهترين آيين
٢٣٦ ص
(١١٧)
درخواست نجات امّت در سايۀ دولت كريمه
٢٣٩ ص
(١١٨)
عطا به قدر اشتها
٢٤٠ ص
(١١٩)
هدايت و پيروزى
٢٤٢ ص
(١٢٠)
استجابت دعاى جمعى و آمين
٢٤٤ ص
(١٢١)
آخرين سخن و درخواست
٢٤٥ ص
(١٢٢)
لطف و فيض امام عليه السّلام در همۀ احوال
٢٤٥ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص

شرح و تفسیر دعای افتتاح - ایزدی، عباس - الصفحة ٨٢ - عقيد&#١٧٢٨ مسيحيان

قرآن در جوابشان مى‌فرمايد: سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ‌، (خداوند از اين نسبت مبرّاست بلكه ملائكه تنها بندگان گرامى و تسليم خدا هستند و توهّم فرزندى در آنها باطل است و آنان در سخن از خدا پيش نمى‌گيرند و به فرمانش عمل مى‌كنند.)

عقيدۀ مسيحيان

پيروان حضرت عيسى مسيح عليه السّلام آن حضرت را فرزند خدا و يكى از خدايان سه‌گانه مى‌دانستند. آنها معتقد بودند به سه اقنوم (اقانيم ثلاثه)[١] آب، ابن و روح القدس. قرآن مجيد در جوابشان مى‌فرمايد: يا أَهْلَ اَلْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اَللّهِ إِلاَّ اَلْحَقَّ‌، إِنَّمَا اَلْمَسِيحُ عِيسَى اِبْنُ مَرْيَمَ‌، رَسُولُ اَللّهِ وَ كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ وَ رُوحٌ مِنْهُ‌، فَآمِنُوا بِاللّهِ وَ رُسُلِهِ وَ لا تَقُولُوا ثَلاثَةٌ‌، اِنْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ إِنَّمَا اَللّهُ إِلهٌ واحِدٌ سُبْحانَهُ أَنْ يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ لَهُ ما فِي اَلسَّماواتِ وَ ما فِي اَلْأَرْضِ وَ كَفى بِاللّهِ وَكِيلاً[٢]، (بگو اى اهل كتاب در دين خود غلو (زياده‌روى) نكنيد و درباره‌ى خدا جز حق چيزى نگوئيد مسيح (عيسى بن مريم) فقط فرستاده خدا و كلمه (مخلوق) اوست كه او را به مريم عليها السّلام القا فرمود و روحى از طرف خدا بود و به خدا و فرستادگانش ايمان بياوريد و نگوئيد خداوند سه‌گانه است. از اين سخن بازايستيد كه براى شما بهتر است. خدا تنها معبود يگانه است و منزّه است از اينكه


[١]- اقانيم جمع اقنوم به معنى اصل و سبب چيزى است.

[٢]- نساء، ١٧١.