آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣ - آيات قرآن مجيد
با اينكه ممكنست و مانعى ندارد كه شرط يكم از گذشته باشد و دوم از حال و سوّم از آينده، و چون گويند متكلمان واسطه ميان گذشته و آينده ندانند زيرا كار شده گذشته و كار نشده آينده است و سوّمى در ميان نيست و سه حالت در زبان نحويانست پاسخش اينست كه واسطه ميان وجود و عدم نيست ولى موجود در زمان نزديكتر را مانعى ندارد حال گوئيم و آن را از گذشته دور و آينده چشم براهش جدا سازيم- پايان- (٣: ٢٤٠ مجمع) يك محققى گفته: ايمان طبق اخبار بسيار درجاتى دارد، آغاز درجات ايمان تصديقات آميخته به شك و شبهه است كه مراتبى دارند و بسا همراه شرك باشند «و ايمان ندارند بيشترشان بخدا جز اينكه مشركند». ١٠٦- «يوسف» و آنها را بيشتر اسلام گويند «اعراب گفتند ايمان آورديم بگو ايمان نداريد ولى بگوئيد مسلمان شديم و هنوز ايمان در دلتان در نيامده، ١٤- الحجرات» و درجات ميانه آن تصديقها است كه شبهه ندارند و آلوده بشك نيستند «آنان كه گرويدند بخدا و رسولش و سپس شك نياوردند، ١٥- الحجرات» و بيشتر ايمان بدانها گفته شده «همانا مؤمنان آنانند كه چون ذكر خدا شود دلشان بترسد و چون خوانده شود بدانها آياتش ايمانشان را فزايد و به پروردگارشان توكل مىكنند- ٣- الانفال».
و درجات نهائى آن تصديقاتى است پاك بهمراه كشف و شهود و ذوق و عيان و محبت كامل بخداى سبحان و اشتياق تمام بحضرت قدسيه «دوستشان دارد و دوستش دارند فروتنند بر مؤمنان و عزيزند و غالب بر كافران بجنگند در راه خدا و نترسند از سرزنش كسى، اينست فضل خدا كه بهر كه خواهد دهد ٥٣- المائده» و اين پايه است كه يك بارش احسان گويند «احسان اينست كه خداپرستى كه گويا او را بينى و اگرش نبينى او تو را بيند» و بار ديگر به ايقان «به آخرت آنان يقين دارند- ٤ البقره» و بهر سه پايه اشاره دارد قول خدا عزّ و جلّ «نيست بر آنان كه ايمان و عمل صالح دارند باكى در آنچه تناول كنند چون پرهيزكار شوند و بگروند و كارهاى