آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٥ - باب چهاردهم در فضل گوشت و پيه و نكوهش كسى كه ٤٠ روز گوشت نخورد و بيان انواع گوشت
و در حديث ديگر تهمانده روغن آب شده آمده گويد: گفتم: آن دو كه همه سودى دارند و زيانى ندارند چه باشند؟ فرمود: شكر و انار و آن دو كه همه زيانى دارند و سودى ندارند گوشت خشكيده و پنير، گفتم: قربانت فرمودى لاغر كنند و اينجا فرمائى زيان آرند؟ فرمود: ندانى كه لاغرى خود زيانست.
بيان: حديث را در كافى بسندى از برقى آورده و در مكارم بىسند آورده در قاموس گفته: شعار زير پوش است، در بيشتر نسخههاى كافى گردو آمده و در حديث ديگر گردو و تهمانده روغن كه آب كنند و در حديثى جزر است كه آن گوشت پشت شتر است و آنچه در اينجا است روشنتر است.
و در كافى است كه آن دو كه همه سودى دارند و زيانى ندارند آب نيم گرم است و انار، اينكه فرمود: ندانى كه لاغرى خود زيانست يعنى زيان اعم از لاغريست و آن را ويژه يكم ساخته چون مايه زيانى مخصوصى است بخلاف دوم كه عام است.
٣٧- در مجالس ابن الشيح (١/ ٣٧٩) بسندش تا امام چهارم ٧ كه دو چيز بدرونى در نيايند جز تباهش كنند و دو تا بدرونى در نيايند جز بهش سازند اما آن دو كه مصلح درون آدميزادهاند انار است و آب نيم گرم و اما آن دو كه تباه سازندهاند پنير است و قديد.
٣٨- در محاسن (٤٦٤) بسندش تا رسول خدا ٦ كه هر كه ٤٠ روز بر او گذرد و گوشت نخورده بر عهده خدا وام ستاند و آن را بخورد، در مكارم (١٨٣) مانندش آمده.
٣٩- در محاسن (..) بسندش از امام ششم ٧ كه گوشت از گوشت است و هر كه ٤٠ روزش نخورد بد خلق شود بخوريدش كه در شنوائى و بينائى بيفزايد.
٤٠- و از همان (..) بسندش از موسى بن بكير كه شنيدم أبو الحسن ٧ ميفرمود: گوشت گوشت روياند و هر كه يك لقمه پيه بدرونش درآرد مانندش درد برآرد.