آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٨ - آيات قرآن مجيد

در عرف اخبار اطلاق ناصب بر غير مستضعف شايع است.

بلكه از بسيارى روايات برآيد كه مخالفان در حكم مشركين و كفارند در همه احكام ولى خدا در دوران صلح حكم مسلمانان را بر آنها جارى كرده در اين جهان براى رحمت بر شيعيان چون تسلط مخالفان و نياز شيعه را بآميزش و مناكحه و همخورى آنان ميدانسته، و چون امام موعود ظهور كند حكم مشركين و كفار را در همه موارد بآنها جارى سازد و باين روش جمع شود ميان اخبار متعارضه اين باب و پس از بررسى كامل نظر ما بر خردمندان نهان نماند.

گويم: شيخ مفيد- ره- در رساله نامبرده و سيد مرتضى در جواب مسائل طرابلس با سند از شعيب عقرقوفى آوردند كه من نزد امام ششم ٧ بودم و مردمى از كوهستان او را از ذبيحه اهل كتاب ميپرسيدند و در پاسخشان فرمود: شما آنچه را خدا عزّ و جلّ فرموده شنيديد، گفتند ميخواهيم از زبان شما بشنويم فرمود از آنها مخوريد و چون از نزد آن حضرت بيرون شديم ابو بصير بمن گفت از آن بخور كه البته من از او و از پدرش هر دو شنيدم كه فرمان خوردن آن را دادند و آن بگردن من باشد.

سپس گفت بار دوم از او بپرس و پرسيدم و همان گفتار نخست را فرمود كه آن را مخور، ابو بصير گفت بار سوم از او بپرس گفتم پس از دو بارش نپرسم و نزد آن حضرت برگشتم و ابو بصير گفت از او بپرس و گفتم قربانت چه فرمائى در ذبائح اهل كتاب فرمود آيا امروز نزد ما نبودى كه آنچه گفتم شنيدى گفتم آرى فرمود مخور و ابو بصير گفت: آن را بخور.

بيان: اين روايت را در تهذيب بهمين سند از حسين بن سعيد آورده و اينكه فرمود: البته شنيديد آنچه خدا فرموده: بسا اشاره باشد بآيه‌ وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ‌ و بسا اشاره باشد بآيه‌ وَ طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ‌ از راه تقيه براى اصرار سائل و رعايت حال او و در رساله نامبرده و طرابلسيات بسند پيش از حسين بن منذر آمده كه بامام ششم ٧ گفتم: راستى ما مردمى باشيم‌