آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٥ - اخبار باب

برند و باقيمانده را بخورند اگر فرصت تذكيه بجا است.

٩- و از على ٧ است كه فرمود: نشانه تذكيه اينست كه چشم گردش كند يا پا بكوبد يا دم جنباند يا گوش، و اگر هيچ كدام اينها نباشند و چون ذبح شود خون بريزد و نجنبد خورده نشود.

١٠- و از ابى جعفر ٧ كه با ذبيحه نرمش شود و سختى نشود نه پيش از ذبح و نه پس از آن، و بد داشت كه كارد به پى گوسفند زنند.

١١- و از آن حضرت ٧ كه پرسش شد ذبيحه پس از سر بريدنش از جاى بلندى پرت شود يا در آب و آتش افتد؟ فرمود: اگر خوب ذبح كردى و كار لازمش را نمودى بخور.

١٢- و از او ٧ كه از ذبيحه مرتدّ غدقن كرد.

١٣- و از جعفر بن محمّد ٧ كه پرسش شد از گوسفندى كه ايستاده ذبح شود، فرمود: اين سزاوار نيست سنت اينست كه رو بقبله بپهلو خوابانند.

١٤- و از او ٧ كه پرسش شد از شتر آيا ذبح شود يا نحر شود، فرمود:

سنت اينست كه نحر شود گفتند: چگونه نحر شود؟ فرمود: او را برابر قبله وادارند و يك دستش را زانوبند زنند و آنكه نحرش ميكند برابر قبله ايستد و كارد را بگودى گلويش فرو كند تا ببرد و پاره كند.

١٥- و از او ٧ پرسش شد با گاو چه كنند؟ نحر شود يا ذبح؟ فرمود:

سنت اينست كه ذبح شود و او را براى ذبح بخوابانند، و اگر نحرش كنى باكى نيست.

١٦- و از او ٧ پرسش شد از ذبيحه‌اى كه از قفا سرش را بريدند، فرمود:

اگر تعمد نباشد باكى ندارد، و اگر عمدا كرده باشد و سنت پيغمبر ٦ را ميدانسته حرام است و بايد خوب ادب شود.

١٧- و از على ٧ پرسيدند از دو گوسفند كه يكى تذكيه شده و ديگرى نشده و با هم مشتبه شدند، فرمود: هر دو را بدور اندازند.