آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٣ - روايات

آدمى را از جوهر كشيده گل سپس او را نهاديم در جايگاه استوار، پس نطفه ديه دارد «سپس نطفه را علقه ساختيم» علقه هم ديه دارد، «و ساختيم علقه را مضغه»، در آن هم ديه است، «مضغه را استخوان كرديم» در آن هم ديه است پوشيديم باستخوانها گوشت، در آنهم ديه ديگريست «سپس او را خلق ديگر ساختيم، در آن هم ديه ديگريست، و اين آخر آفريده است.

٦٥- در قصص راوندى: بسندى از شهر بن حوشب كه چون رسول خدا ٦ بمدينه آمد، گروهى از يهود نزدش آمدند و مسائلى پرسيدند و در آنها گفتند: چگونه فرزند بمادر ماند با اينكه نطفه از مرد است، فرمود: شما را بخدا ميدانيد كه نطفه مرد سپيد و غليظ است، و نطفه زن رقيق و سرخ، هر كدام بديگرى غالب شود، مانندى را ببرد، گفتند: بار خدايا آرى- الخبر-.

٦٦- و از همان: بسندى از امام رضا ٧ كه پادشاه بدانيال گفت: ميخواهم فرزندى چون تو داشته باشم، فرمود: مرا در دلت چه جايگاهى است؟ گفت:

بلند و بزرگ، دانيال فرمود: در جماعت نيت مرا داشته باش، فرمود: پادشاه چنين كرد و فرزندى برايش آمد مانندترين مردم بدانيال.

بيان: اطباء هم گفتند: تخيل هنگام جماع در تصوير جنين اثر دارد، ابن سينا در قانون گفته: جمعى دانشمندان گفتند رواست كه از اسباب شباهت همان تخيل حال بسته شدن نطفه باشد و قصد مرد يا زن و تمثل صورت آدمى اثر كند- پايان- يكى گفته كه مردى هنگام جماع بياد مارى افتاد و او را فرزندى آمد كه سرش چون آدمى بود و تنش چون مار.

٦٧- در قرب الاسناد: بسندى كه مردى نزد على ٧ آمد و گفت: زنم تازه جوانى است و دوشيزه و نه ماهه آبستن است، و بدگمانى ندارم و من خود پير كهنسالم و او را ندريدم و بحال خود است، فرمود: تو را بخدا بر فرجش منى ريختى؟ گفت: آرى، فرمود: هر فرجى دو سوراخ دارد، از يكى منى مرد بدرون رود و از ديگرى بول بيرون آيد و دهانه رحم زير همان سوراخ است كه منى‌