آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٥٩ - تفسير
در بهشت نباشند، و گفتهاند غذاى حيوانى را پيش داشت كه فرمود «و چهارپايان را براى شما آفريديم كه در آن گرمى و سودها داريد و از آنها ميخوريد» بر غذاى گياهى براى اينكه نعمت در آن بزرگتر است و ببدن انسان مانندتر است، و در بيان غذاى حيوان درخت را مقدم بر غذاى انسان كه زرع و جز آنست بنا بر مكارم اخلاق كه توجه آدمى بزير دست خود بيش از خود بايد.
«و آنچه براتان آفريد در زمين» از جانور و درخت و ميوه و جز آن «بهر رنگ جدا» كه با برابرى همه در طبع و تأثير فلك نشانه وجود صانع تعالى است.
«رواسى» كوههاى پايدار «تا نلرزاند شما را» و افكند بران رودها و راهها تازه يابيد» بمقاصد خود و بشناخت خدا «و نشانهها» كه رهنماى رهگذران است از كوه و دره و باد و جز آن «و بستاره ره يابيد» در خشكى و دريا بشبها ...
«و نهاديم آنچه بر زمين زيور آن» از مواليد سهگانه كه معادن و گياهان و جانورانند و اشرف همه انسانست و گفتهاند مكلفين مقصود نيستند چون آنچه بر زمين است زيور حقيقي نيست بلكه براى آزمايش مردم است و شامل خود مردم نيست چه فرمود «براى اينكه بيازمائيم كدام خوشرفتارترند».
«و از او است آنچه در آسمانها است» رازى در (ج ٢٢ ص ٨) تفسيرش گفته مالك است آنچه را در آسمانست از فرشته و ستاره و جز آن آنچه در زمين است از معدن و فلز و آنچه در هواست و مالك آنچه است كه زير خاك است، اگر گفته شود (ثرى) سطح زيرين جهانست و زيرش چيزى نيست كه از خدا باشد؟ گوئيم: ثري در لغت خاك نمدار است و بسا زير جهان زمين چيزى باشد چون گاو يا ماهى يا صخره يا هواء باختلاف روايات (پايان).
طبرسى در (ج ٧ ص ٢) مجمع گفته: ثرى خاك نمدار است و مقصود نهفتههاى زير آنست از گنجها و مردهها «آنكه زمين گهواره شما نمود» كه چون گهواره در آن بياسائيد «و در آن براى شما راه بر آورد» ميان كوهها و درّهها و بيابانها كه