آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦ - تفسير
٢٧- المرسلات (٢٥- ٢٨) آيا نساختيم زمين را گيرنده، براى زنده و مرده، و نهاديم در آن لنگرها بلند و نوشانديم بشما آب گوارا، واى آن روز بر دروغشماران.
٢٨- النبأ (٦- ١٦) آيا نساختيم زمين را بستر، و كوهها را ميخ، و آفريديم شما را جفت، و نموديم خوابتان را آسايش. و نموديم شب را پرده و پوشش، و نموديم روز را براى زندگى، و ساختيم بالاى سرتان هفت چيز سخت، و ساختيم چراغ فروزان، و فرو آورديم از فشارندهها آب جوشان، تا برآريم با ان دانه و گياه، و بهشتان پر درخت.
٢٩- الطارق (١٢) و بزمين شكافدار.
٣٠- الغاشيه (١٧- ٢٠) آيا ننگريد بشر كه چگونه آفريده شده، و بآسمان كه چگونه بالا رفته، و بكوهها كه چگونه وادارند، و بزمين كه چگونه پهن است.
٣١- الشمس (٦) سوگند بزمين و آنكه كشيدش.
تفسير
«آنكه شما را آفريد» گفتهاند خدا در اينجا ٥ دليل برايشان بر شمرده دو تا از انفس كه آفرينش خود و پدرانشان باشد و سه از آفاق كه گستردن زمين و بر پا كردن آسمان و امور حاصله از هر دوشان چون باران از آسمان و بار و بر از زمين بسبب آن و سبب اين تنظيم روشن است، زيرا نزديكتر چيزها بآدمى خود او است و آنگه اصل او سپس زمين كه جاى او است و قرارگاهش بر آن نشينند و خوابند و بگردند چنانچه بر بستر، سپس آسمانى كه چون گنبد اين قرارگاه است، و آنگه آنچه از آميزش اين جايگاه و سايهانداز برآيد از باران و از بار و برى كه چون نژاد از شكمش برآيد هر نوع غذا و انواع ميوهها كه روزى آدميزادهاند.