آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٢ - روايات
بهراسد و پيمان را فراموش كند و بزمين افتد و از نهيب فرشته گريه كند.
٦٠- قرب الاسناد: بسندى از احمد بن محمّد بن ابى نصر كه خواستم از امام رضا ٧ تا دعا كند در باره زن آبستنى از خاندان ما بدرگاه خدا عزّ و جلّ، فرمود: ابى جعفر ٧ فرموده: دعا وقتى است كه ٤ ماه نگذشته گفتم: كمتر از آن دارد، پس دعا كرد، سپس فرمود: نطفه خود ٣٠ روز در رحم است و ٣٠ روز علقه. و ٣٠ روز مضغه و ٣٠ روز نيمه آفريده، و چون ٤ ماه تمام شد خدا تعالى دو فرشته خلاق فرستد تا صورتش را بسازند و روزى و عمر و شقاوت و سعادتش را بنويسند- الخبر- ٦١- در تفسير على بن ابراهيم (٢١٢) وَ لَقَدْ خَلَقْناكُمْ ثُمَّ صَوَّرْناكُمْ يعنى شما را در اصلاب آفريديم و در ارحام زنان صورت كشيديم، سپس فرمود: پسر مريم در رحم صورتگرى شد، نه در صلب و اگر چه در اصلاب پيغمبران آفريده شده بود، و بالا برده شد و مدرعهاى از پشم بتن داشت.
و بسندش از امام پنجم در تفسير قول خدا وَ لَقَدْ خَلَقْناكُمْ ثُمَّ صَوَّرْناكُمْ فرموده «آفريديم شما را» آفريدن، نطفه است، سپس علقه، سپس مضغه، وانگه استخوان و پس از آن گوشت، و صورت بندى، چشم است و بينى، و دو گوش، دهان دو دست، دو پا، صورت بست اين و مانندش را، سپس زشت ساخت و زيبا، تنومند و دراز و كوتاه و مانند آنها.
٦٢- و از همان (٥٧٤) «آفريدتان از يك كس وانگه ساخت از او جفتش را» يعنى آدم و جفتش حواء را در سه تاريكى، شكم، رحم و غلاف نوزاد.
٦٣- و از همان (١٣٢) «هر جا باشيد مرگ شما را دريابد و گر چه در برجهاى محكم باشيد» يعنى سه تاريكى كه خدا ذكر كرده، غلاف، رحم و شكم.
٦٤- در كافى (ج ٧ ص ٧٤) بسندى از يونس، گفت: همانا ميراث از شش سهم است برابر آفرينش آدمى كه خدا عزّ و جلّ فرموده: «و البته آفريديم