آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٧ - روايات
همه خوراك و نوشاك ٤٠ روز در تنش بمانند.
٤٣- و از همان (٤٤- روضه) بسندى از على بن عيسى كشاند تا گفته: خدا در مناجات موسى باو گفت: اى موسى من آقاى بزرگم كه تو را از نطفه آبى زبون آفريدم، از گلى كه از زمين درهمى بر آوردم و آدمى شد و من سازنده اويم- الخبر.
٤٤- و از همان (ج ٣ ص ٣٥١): بسندى كه پرسيده شد امام ششم ٧ تن مرده ميپوسد؟ فرمود: آرى، تا نه گوشت ماند و نه استخوان جز خاكى كه از آنش آفريده و آن نپوسد، در گور گرد هم بماند تا خدايش چون بار يكم بيافريند.
٤٥- و از همان (٠ ص ١٤) بسندى از امام ششم ٧ كه: در بهشت ميوهايست بنام مزن چون خدا خواهد مؤمنى آفريند قطرهاى از آن بچكاند و نرسد بسبزى و يا ميوهاى كه مؤمنى يا كافرى آن را بخورد جز اينكه خدا از پشتش مؤمنى برآرد.
٤٦- در علل: بسندى از ابى عبد اللَّه قزوينى كه بامام ششم ٧ گفتم: براى چه يك آدمى در اينجا زايد و در جاى ديگر ميرد؟ فرمود: خدا آدمى را از صحنه زمين آفريده و هر كس بهمان خاك آفرينش خود برگردد (ج ١ ص ٢٩٠).
٤٧- در تفسير امام در ضمن داستان سربريدن گاو: سپس آن را كشتند و از آن تيكهاى كه همان نوك دم است كه از او آفرينش آدمى آغاز شود و در زنده شدن هم بر آن تركيب شود گرفتند و بدو زدند- القصه- ٤٨- در بصائر: بسندش از امام ششم ٧ كه چون خدا خواهد جان امامى را بگيرد پس از او امامى آفريند، يك قطره از آب زير عرش بزمين فرو آرد بر ميوه يا سبزى افكند و امامى كه خدا از نطفهاش امام بعد را آفريند آن را بخورد، فرمود خدا از آن قطره نطفه در صلب آفريند و همان برحم منتقل شود، و ٤٠ شب بماند و در پايانش آواز را بشنود.
و چون ٤ ماهه شد بر بازوى راستش نوشته شود «و تمام شد سخن پروردگارت براستى و درستى عوضكنندهاى نيست براى سخنانش و او است شنوا و دانا، ١١٨- الانعام» و چون بزمين آيد حكمت باو داده شود، بدانش و وقار آراسته گردد، هيبت