آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٣ - روايات
و سختى كشند و جز آن كه گذشت (پايان).
من گويم: عمده در اين باره اخبار بسياريست كه دلالت بر فضل انبياء و ائمه دارند بر فرشتهها، و گرچه ميان آنها هم هست آنچه خلافش را بوهم آرد، و آنها در ابواب مجلدات حجت پراكندهاند و براى حذر از طول كلام و حجم كتاب در اينجا نياورديم.
[روايات]
١- در احتجاج (١٩١) در آنچه زنديق از امام صادق ٧ پرسيد، رسول برتر است يا فرشتهاى كه باو فرستاده شده؟ فرمود: بلكه رسول برتر است.
٢- در مجالس ابن الشيخ: بسندى از زيد بن على از پدرش ٧ در قول خدا تعالى «و البته گرامى داشتيم آدميزادهها را» ميفرمود: برترى داديم بنى آدم را بر آفريدههاى ديگر «و بار كرديمشان بر خشكى و دريا» ميفرمايد: برتر و خشك «و روزيشان داديم از پاكيزهها» ميفرمايد: از همه ميوهها «و برترى داديمشان» ميفرمايد: هيچ جانورى و پرندهاى نيست جز اينكه ميخورد و مينوشد با دهانش و بدست خوراك بدهن بر نياورد و نه نوشابه جز آدميزاده كه با دست خوراك بدهان نهد و اينست برترى او.
بيان: شايد مقصودش از تر، جانوران جنبنده و با نمو باشد و از يابس، چوبهاى خشكى كه با آنها كشتى سازند و ممكن است بر لف و نشر نامرتب، تر، دريا باشد و خشك بيابان.
٣- در مجالس ابن الشيخ: بسندى از ابي معاويه ضرير كه بر هارون در آمدم و گفتند بر خوان نشسته، و از من تفسير اين آيه را پرسيد «و البته گرامى داشتيم آدميزادهها را و بار كرديمشان در خشكي و دريا و روزيشان كرديم از پاكيزهها- الآية- گفتم: اى امير المؤمنين جدت عبد اللَّه بن عباس آن را تفسير كرده، و بسندى از ابن عباس در تفسير آيه گفت: هر جانورى با دهنش ميخورد جز آدميزاده كه با انگشتانش ميخورد، ابو معاويه گفت بمن خبر رسيد كه قاشق نقره را از دست انداخت و با انگشت خوراك برگرفت.