آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٤ - تفسير

آن آمد بنگى شنيد از كناره وادى ايمن در زمينى با بركت از درخت كه اى موسى راستش منم خدا پروردگار جهانيان.

٥- سبا (١٥- ١٨) شهرى پاكيزه و پروردگارى آمرزنده- تا فرمايد- و نهاديم ميان آنها و ميان آنجا كه بركت داديم در آن آباديهاى آشكار.

٦- النازعات (١٦) آنگه كه فرياد زد بدو پروردگارش در وادى مقدّس بنام طوى.

٧- البلد (١- ٢) نه، سوگند باين شهر و تو ورود كني بدين شهر.

٨- التين (١- ٣) سوگند به تين و زيتون و طور سنين، و اين شهر آرام.

تفسير

: جايگاه درست يعنى پسند و خوب و آن بيت المقدس و شام است، و گفته‌اند مقصود مصر است على بن ابراهيم در (٢٩٢ تفسير قمى) گفته: آنها را بمصر باز آورد و فرعون را غرق كرد، زمين با بركت براى جهانيان را گفته‌اند زمين شام است كه ابراهيم و لوط رها شدند و بدان چه رفتند و بركتش اينست كه فراوانى است، و گفته‌اند مقصود سرزمين بيت المقدس است كه جايگاه پيغمبران بوده، و خلاصه بيشتر پيغمبران بنى اسرائيل در شام و بيت المقدس مبعوث شدند و شريعت آنها كه سرچشمه خيرات دين و دنيا بود از آنها براى جهانيان نشر شد.

و گفته‌اند آنها را به مكه نجات داد كه فرموده است «راستى نخست خانه كه براى مردم نهاده شد همانست كه در بكه است مبارك است و رهنمائى براى جهانيان ٩٦- آل عمران» اين از ابن عباس روايت شده، زمين مبارك براى سليمان زمين شام است كه جايگاه او بوده چنانچه مفسران گفته‌اند «مأوا داديم آن دو را» يعنى عيسى و مادرش را بمكانى بلند و هموار و پهناور.

طبرسى در (ج ٧ ص ١٠٨) مجمع گفته: ابى هريره گفته: رمله فلسطين بوده، و از سعيد بن مسيب است كه دمشق بوده، و از ابن زيد گفته‌اند مصر بوده، قتاده و كعب آن را بيت المقدس دانند، كعب گفته آن نزديكترين زمين است.

بآسمان، و گفته‌اند «ربوه» حيره كوفه است و سوادش، و «قرار» مسجد كوفه‌