آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٥ - تفسير
است و معين فرات است از امام پنجم و ششم روايت شده، و گفتهاند ذات قرار يعنى قرارگاه هموار و پهناور كه ساكنانش در آن بر قرار شوند و گفتهاند يعنى ميوهدار چون بخاطر آن مردمش در آن قرار گيرند، معين آب روان و آشكار براى ديدهها.
«در بقعه مباركه» طبرسى- ره- در (ج ٧ ص ٢٥١) مجمع گفته: آن زمين است كه خدا بموسى فرمود «بر آور نعلين خود را كه تو در وادى مقدس طوا هستى» مبارك است براى آنكه جايگاه وحى شد و مركز رسالت و سخنگوئى خدا تعالى و گفتهاند بركتش اينست كه ميوه و درخت خير و نعمت فراوان دارد و اول اصح است پايان- من گويم: در تهذيب از امام صادق ٧ روايت كرده كه شاطئ وادى ايمن كه خدا در قرآن ذكر كرده فرات است و بقعه مباركه كربلاء «بلده طيبه» يعنى سر زمين خرّم و خوش كه گياه بر آرد و شورهزار نباشد و جانوران آزار كن ندارد.
گفتهاند: مقصود هواى خوش و آب گوارا و شيرين و پاكى خاك است و اعتدال هوا در تابستان و زمستان «و ميان آباديها كه بركت داديم باهل آنها» يعنى روزى فراوان يا آنچه گذشت و آن آباديهاى شامند.
و در تفسير على بن ابراهيم (٥٥٨) همان مكه است «آباديهاى آشكار» بهم پيوسته كه هر كدام دور نماى ديگريست، و گذشت كه الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها همان امامان برحقند و «قراى ظاهره» راويان اخبار آنها و فقهاء شيعهاند، و سير بوسيله دانش است «آسودهاند» از شك و گمراهى، طوى نام همان واديست كه خدا با موسى در آن سخن گفت:
«نه، سوگند بدين شهر» طبرسى- ره- در (ج ١٠ ص ٤٩٢) مجمع گفته: مفسران اتفاق دارند كه اين سوگند به شهر محترم مكه است كه پيغمبر در آن مقيم بوده و وطن او بوده و اين آگهى است كه شرف شهر بشرف كسى كه در آن جا دارد وابسته است و آن پيغمبر دعوت كن به يگانهپرستى و عبادت با اخلاص است و بيان اينست كه