آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٣ - آيات قرآن
و اندوه كه خواب را ببرد، و سختتر آفريده پروردگارت اندوه است.
٤- در علل (ج ٢ ص ١٨٣): بسندى از على بن ابى طالب ٧ كه از او پرسيده شد از ميان آنچه خداى عزّ و جلّ آفريده از ذرهاى كه در دريچه خانه در آيد، فرمود چون موسى ٧ گفت: پروردگارا بنما بمنت تا بنگرمت؛ خدا عزّ و جلّ فرمود:
اگر كوه در برابر نورم بر جا ماند تو توانى مرا ببينى و اگر نماند تو نتوانى مرا بينى كه ناتوانى، و چون خدا تبارك و تعالى بكوه تجلى كرد سه تيكه شد يكى بآسمان بر آمد و ديگرى بزمين فرو رفت، و سومى ريز شد و اين ذرهها غبار آنست بيان: بر فرض اين خبر درست باشد و از امام باشد، بسا مقصود اينست كه ريزههاى آن كوه در همه جا يا بعضى جاها در ذرهها داخلند و بقدرت خدا در همه بلاد پراكنده شدند.
باب سى و ششم شهرهاى ستوده و نكوهيده و غرائب آنها
آيات قرآن:
- يونس (٩٣) و البته جا داديم بنى اسرائيل را جايگاه درستي و روزى داديم بآنها از پاكيزهها.
٢- الأنبياء (٧١) رها كرديمش با لوط بسوى زمين كه بركت داديم در آن براى جهانيان ٨١ و براى سليمان باد تندى بود كه بفرمانش روان ميشد تا زمينى كه بركت داديم در آن.
٣- المؤمنون (٥٠) و جا داديم آنها را بر تپهاى كه آرامش و چشمه آب داشت كه چشمگير بود.
٤- القصص (٢٩- ٣٠) آشنا شد در سوى طور با آتشى- تا فرمايد- چون نزد