آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٠٣ - روايات
حِينَ تُمْسُونَ را- تا وَ كَذلِكَ تُخْرَجُونَ، ١٧- ١٩ الروم» را بخواند بشماره هر دانه برف كه بر كوه سبلانست حسنه برايش نوشته شود، گفته شد يا رسول اللَّه سبلان چيست؟ فرمود زمينى در ارمنيه و آذربايجان كه يك چشمه از بهشت دارد و قبرى از پيغمبران.
ابو حامد اندلسى گفته بر سر اين كوه چشمه بزرگى است با اينكه بسيار بلند است و آبش از برف سردتر و چون عسل است در خوشگوارى، و از درون همين كوه آب گرمى در آيد كه تخم مرغ را بپزد و مردم براى مصالح خود بدان رو آورند و در ته اين كوه درخت و چراگاه بسيار است و يك گياهى دارد كه هر آدمى يا جاندارى بخورد فورا بميرد.
قزوينى گفته: ديدم اسب و رمههاى ديگر در اين كوه ميچريدند و چون بدان گياه ميرسيدند چون طرد شده ميگريختند و از قزوينى آورده كه در يكى از ديههاى قزوين كوهى است و كسى بالايش رفته بود بمن باز گفت كه بر آنست صورت هر حيوان از هر نوع و صورت هر صنف انسان كه بيشمارند و سنگ شدند و در ميان آنها شبانى است كه بر عصايش تكيه زده و رمه گرد او سنگ شده و زنى كه مادهئى را ميدوشد و سنگ شده زنى كه بچهاش را شير ميدهد و سنگ شده و همچنين بكش و برو ١٣- و گفته: حكايت است كه مردى از همدان نزد امام صادق ٧ آمد و امام باو گفت از كجا آمدى؟ گفت: از همدان فرمودش كوه راوندش ميشناسى؟ گفت:
قربانت آن اروند است فرمود: آرى راستى در آن چشمهايست از چشمههاى بهشت.
بيان: آن كوه بهر دو ناميده ميشده و صحيح راوند بوده و امام او را تصديق كرد چون نزد آنها چنين معروف بوده.
گفته: كوه قاف گرد زمين است چون سفيدى چشم گرد سياهى آن پشت قاف از سراى ديگر است نه از اين جهان يكى از مفسران گفته: خدا را در پس قاف زمينى است سفيد چون نقره زلال كه ٤٠ روز سير خورشيد دراز است و در آن فرشتهها