ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٤٣ - مجلس چهارم پنجشنبه ٥ شوال ٤٠٤

امير المؤمنين ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: ابدال (اولياء و بندگان بزرگ خدا) از اهل شام، و نجباء (برگزيدگان و ارزشمندان) از اهل كوفه‌اند، خداوند همگى آنان را در روزى كه بدترين روزگار براى دشمن ماست (روز ظهور قائم ٧) گرد هم خواهد آورد. امام صادق ٧ فرمود: خدا شما را رحمت كند، بلاء و گرفتارى از ما شروع مى‌شود سپس بشما مى‌رسد، و آسايش نيز از ما شروع شده و آنگاه بشما خواهد رسيد، خدا رحمت كند كسى را كه ما را محبوب مردم سازد، و ما را مبغوض آنان نگرداند (و آنان را از ما نراند)[١].

٥- ابو خالد كابلى گويد: امام باقر ٧ فرمود: چون امير المؤمنين ٧ از كار غسل و كفن و حنوط رسول خدا ٦ فارغ شد بمردم اجازه داد و فرمود: ده نفر ده نفر داخل شويد و بر حضرت نماز گزاريد، آنان داخل شدند و خود حضرت‌

[١] مناسبت سخن امام٧ با فرمايش امير المؤمنين٧ اين است كه چون روزگار دولت آنان مشخّص و معيّن است و علائمى دارد لذا شيعيان بايد در طول غيبت يا خانه‌نشينى امام با عامّه و مخالفين درگير نشوند و امامان و ديگر شيعيان را بزحمت نيندازيد، مگر بطرز شايسته‌اى كه حق آن بزرگواران را ثابت كند كه سبب محبوبيّت و گرايش مردم بآنان شود، چنان كه پاره‌اى از متكلمين و ياران آن حضرت چنين مى‌كردند.