ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٣٥ - مجلس سوم شنبه ٨ رمضان المبارك ٤٠٤

٥- ابن مغيره گويد: من و يحيى بن عبد اللَّه بن حسن خدمت امام ابى- الحسن ٧ بوديم، يحيى بآن حضرت عرض كرد: فدايت شوم عدّه‌اى معتقدند كه شما علم غيب مى‌دانيد؟ فرمود: سبحان اللَّه، دست بر سرم بگذار ببين كه- بخدا سوگند- هر موئى كه در سر و پيكر من است بر بدنم راست شد! سپس فرمود:

نه- بخدا سوگند- آنچه مى‌دانيم نيست جز آنچه كه از رسول خدا ٦ بارث برده‌ايم‌[١].

٦- زراره از امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام روايت كرده كه فرمود:

نزديكترين اوقات بنده به كفر آن وقت است كه با كسى برادرى و دوستى كند ولى پيوسته لغزشها و خطاهاى او را نزد خود بشمار آورد تا روزى برخ او بكشد و بدان سبب از وى عيبجوئى بعمل آورد.

[١] مراد از علم غيب كه امام٧ آن را از خود نفى مى‌كند مطالبى است كه جز خداوند كسى از آن آگاه نيست، و الا خبر دادن از حوادث آينده و اسرار پنهانى ديگر و ... در سخنان و اخبار آن بزرگواران فراوان بچشم مى‌خورد.