ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٢٦٨ - مجلس بيست و هشتم دوشنبه ٩ رمضان المبارك ٤٠٩

درنده‌اى كه در كمين شكار خود نشسته تا فرصتى براى دريدن طعمه‌اش بيابد در كمينم نشسته است، خداى من! پس تو را همى خواندم در حالى كه از تو يارى جستم، و بسرعت اجابت تو مطمئن بودم، و مى‌دانستم كه هر كس در سايه حمايت تو جاى گيرد ستم نبيند، و هر كس به سنگر يارى و انتقام تو پناه برد هرگز مضطرب و نگران نگردد، و تو با قدرت خود مرا از همه شدائد و سختيهاى او حفظ نمودى.

و چه ابرهاى ناخوشيها را زدودى، و چه پرده‌هاى اندوه و غمى را كنار زدى! تو چنانى كه از كرده‌هايت بازخواست نشوى. از تو درخواست شد پس عطا كردى، و درخواست نشد خودت ابتداء بخشيدى، و از فضل و عطايت خواسته شد و دريغ نداشتى. تو جز احسان نياوردى، و من جز آلودگى به حرامهاى تو و تجاوز از حدود و احكامت و غفلت از مژده‌هايت چيز ديگرى نداشتم.

خداى من! پس سپاس از آن چون تو توانائى است كه مغلوب نگردد، و بردبارى كه شتاب نكند. اينجا جايگاه كسى است كه به تقصير و كوتاهى نمودن، معترف، و در مورد تباهى حقوق تو بر عليه خويش گواه است.

بار الها! من به دين بلند پايه محمّدى بتو تقرّب مى‌جويم، و براه و روش روشن علوى بسوى تو روى مى‌آورم، پس از شر آنچه آفريده‌اى، و از شر آن كس‌