ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٣٣٠ - مجلس سى و چهارم شنبه ٢٦ شعبان ٤١٠

خداوندا شيعه على. خداوند فرشته‌اى را سوى آن حضرت فرستد و گويد: اى محمّد چرا مى‌گريى؟ مى‌گويد: چگونه نگريم براى مردمى از شيعيان برادرم علىّ بن ابى طالب كه مى‌بينم بسوى دوزخيان برده شده، و از در آمدن بكنار حوض من ممنوع ميگردند؟! پس خدا- عزّ و جلّ- فرمايد: اى محمّد، من آنان را بتو بخشيدم:

و بخاطر تو از گناهانشان در گذشتم، و آنان را بتو و بآن عدّه از فرزندانت كه دوست مى‌داشتند ملحق نمودم، و در دسته و گروه تو قرارشان دادم، و در حوض تو واردشان ساختم، و شفاعت تو را در باره آنان پذيرفتم، و تو را بدين كرامت گرامى داشتم.

آنگاه امام باقر ٧ فرمود: پس در آن روز چه بسيارند مردان و زنان گريانى كه چون اين را ببينند فرياد كنند: وا محمّدا. «اى محمّد بفريادرس». پس در آن روز هيچ كس كه ما را دوست داشته و بما مهر مى‌ورزيده نماند جز اينكه در حزب ما و با ماست، و در حوض ما وارد مى‌شود.

٩- جميل بن درّاج گويد: امام صادق ٧ فرمود: بهترين شما