ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٥٢ - مجلس پنجم دوشنبه ١٧ شوال ٤٠٤

كسى كه خداوند در قرآن در باره او فرموده: «در كتاب، اسماعيل را بياد آر كه صادق الوعد و پيامبر و رسول بود»[١] (پيامبرى بود كه) خداوند قومش را بر وى مسلّط كرد كه صورت او را خراشيدند و پوست از سرش كندند، سپس خداوند فرشته‌اى را نزد او فرستاد و باو گفت: پروردگار عالميان بتو سلام مى‌رساند و مى‌فرمايد:

من آنچه را كه قوم تو بر سرت آوردند ديدم، بنا بر اين هر چه دلت مى‌خواهد از من بخواه، عرض كرد: اى پروردگار عالميان من به حسين بن علىّ بن ابى طالب تأسّى مى‌كنم و مى‌خواهم چون او گرفتار آيم. امام صادق ٧ فرمود: و اين شخص اسماعيل بن ابراهيم عليهما السّلام نبود (بلكه پيامبر ديگرى بود بنام اسماعيل صادق الوعد).

٨- عبد اللَّه بن محمّد بن سليمان هاشمى از پدرش از جدّش از حضرت زينب دخت گرامى على ٧ روايت كند كه فرمود: چون ابو بكر بر آن شد كه فاطمه عليهما السّلام را از فدك و عوالى ممنوع و محروم سازد (و كار از كار گذشت)، و فاطمه ٧ از اينكه ابو بكر فدك را باز پس دهد نااميد گشت، بسوى قبر پدرش رسول خدا ٦ رفت و خود را بر وى قبر انداخت و از اعمالى كه آن قوم‌

[١] مريم: ٥٤.