ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ١٣٩ - مجلس پانزدهم شنبه ٣ شعبان ٤٠٧

برانگيزد. جابر گفت: من برخاستم و عرض كردم: اى رسول خدا هر چند شهادت به‌ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌ و به اينكه محمّد رسول خداست بدهد؟ فرمود: هر چند

لا اله الّا اللَّه‌

گواهى دهد زيرا كه بدين سبب از ريختن خون خود يا از اينكه با دست خود باخوارى هر چه تمامتر جزيه پردازد جلوگيرى بعمل مى‌آورد.

سپس فرمود: هر كس ما اهل بيت را دشمن بدارد خداوند روز قيامت او را يهودى برانگيزد و اگر به زمان دجّال برسد با او همراهى كند، و اگر به زمان وى نرسد در قبر خود برانگيخته شود و باو ايمان آورد. همانا پروردگار من عزّ و جلّ در ابتداى خلقت (عالم ذرّ) كه گل آدميان را مى‌سرشتند امّت مرا برايم تصوير نمود، و نامهاى ايشان را به من ياد داد چنانچه تمام اسماء را به آدم تعليم فرمود، سپس صاحبان پرچمها (ادعيه داران) از جلو من گذشتند و من براى على و شيعيان او آمرزش طلبيدم.

حنّان بن سدير گويد: من اين حديث را خدمت امام صادق ٧ عرضه داشتم، حضرت بمن فرمود: تو خودت اين را از سديف شنيدى؟ عرض كردم:

امشب هفتمين شب است كه آن را از وى شنيده‌ام، فرمود: من گمان نمى‌كردم كه اين حديث از دهان پدرم به سوى احدى خارج شود.