ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٣٤١ - مجلس سى و پنجم شنبه سوم رمضان المبارك ٤١٠

مى‌نمايد شرم بدارد، و با خانواده خويش بخوش خلقى رفتار كند.

١٠- قبيصه لهبى گويد: علىّ بن حفص بن عمر بن ابى جعفر منصور (دوانيقى) نوشت كه وى در يكى از كاروانسراها در مولتان (يكى از شهرهاى هند در سمت غزنه) نوشته‌اى يافته است كه: عبد اللَّه بن محمّد بن عبد اللَّه بن حسن بن حسين بن علىّ بن ابى طالب عليهما السّلام (ملقّب به اشتر) گويد: چون به اينجا رسيدم در حالى كه چندان پايم غرق خون بود كه گويى از خون نعلين ساخته‌ام، گفتم: (ترجمه اشعار):

«باميد آنكه سرچشمه‌اى كه آبى زلال دارد آدم تشنه‌اى را كه آبشخور تيره و آلوده بسى تشنه‌اش گذارده سيراب سازد».

«باميد آنكه اندامهاى برهنه‌اى كه لباس پوشيده شود، و باميد آنكه خوار گشته ستمديده‌اى كه مورد يارى واقع شود».

«باميد آنكه مرهم گذار استخوانهاى شكسته‌اى كه با لطف و مهر خود رو باستخوانهاى شكسته آورد و آنها را مرهم نهد».

«اميد است آنكه خداوند كريم بنده‌اش را نوميد نسازد، كه تمام كارهاى‌