ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٢٢٢ - مجلس بيست و سوم تاريخ مجلس ذكر نشده است

مراقب مرگ بوده، و زندگى را با قوم ستمگران منفور دانسته است، اينجاست كه با ديده‌اى تيز بين به كالاى دنيا نگريسته پس حوادث فتنه‌ها و گمراهى بدعتها و ستم شاهان ستمگر را بخوبى مشاهده كرده است، بجان خودم سوگند كه شما از امور گذشته در روزگاران سپرى شده از فتنه‌هاى انباشته و غرق شدن در آنها چيزهائى پشت سر گذاشته‌ايد كه مى‌توانيد بوسيله آنها بر پرهيز از گمراهان و بدعت‌گذاران و ستمگران و كسانى كه بنا حقّ در زمين فساد مى‌انگيزند راه ببريد. پس از خداوند يارى طلبيد و باز گرديد بطاعت خدا و طاعت آن كس كه شايسته‌تر است و به اطاعت نمودن از وى از ديگر كسانى كه مورد پيروى و اطاعت قرار مى‌گيرند.

پس جدّا حذر كنيد و خود را بپائيد پيش از پشيمانى و حسرت و وارد شدن بر خداوند و ايستادن در حضور پروردگار. و بخدا سوگند هيچ قومى با معصيت خدا بيرون نشدند و جز اينكه به سوى عذاب او رفتند، و هيچ قومى دنيا را بر آخرت ترجيح ندادند مگر اينكه به عاقبت و سر انجام شومى دچار گشتند. شناخت خدا و عمل به طاعت او دو انيس هم آغوش‌اند، پس هر كس خدا را بشناسد از او مى‌ترسد و اين ترسش او را بر عمل به طاعت خدا بر مى‌انگيزد. و همانا صاحبان علم و پيروانشان كسانى هستند كه خدا را شناخته، و به فرامين او عمل كرده، و به سوى او رغبت نموده‌اند و خداى متعال فرموده: «جز اين نيست كه از ميان‌