ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٩٢ - مجلس نهم شنبه ٢٩ همان ماه

فرزندم را در كودكى تربيت كرده و پرورده‌ام، و در بزرگى برايشان دعا نموده‌ام، و از خداى تعالى سه چيز برايشان خواسته‌ام كه خداوند دو تاى آن را به من بخشيده و يكى را از من باز داشته است. از خدا خواسته‌ام كه اين دو را پاك و مطهّر و پاكيزه قرار دهد و اجابت فرمود، و از خدا خواسته‌ام كه اين دو و فرزندان و شيعيانشان را از آتش دوزخ نگه دارد و اين خواسته را بمن بخشيد، و از خدا خواستم كه همه امّت را بر دوستى آنان گرد آورد، خداوند فرمود: اى محمد من قضا و قدرى را مقرّر ساخته‌ام، و همانا گروهى از امّت تو به پيمان تو در باره يهود و نصارى و مجوس وفا كنند ولى پيمان تو را در باره فرزندانت بشكنند، و من بر خود واجب كرده‌ام كه آن كس را كه اين چنين كند در محلّ كرامت خود وارد نسازم، و در بهشت برين جايش ندهم، و تا روز قيامت به نظر مهر بر وى ننگرم.

٤- هشام بن محمّد (مورّخ مشهور) گويد: چون خبر شهادت محمّد بن ابى بكر- رضى اللَّه عنه- به امير المؤمنين ٧ رسيد[١] نامه‌اى به مالك بن حارث‌

[١] در اينكه آيا محمد بن ابى بكر( ره) پيش از رفتن مالك اشتر بمصر به شهادت رسيده يا اينكه بعد بوده اختلاف است و قول مشهور آن است. كه بعد بوده و روايت كتاب غارات ج ١ ص ٢٥٨ و نهج البلاغه نامه ٣٤ مؤيّد قول مشهور است.