ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ١٢٢ - مجلس سيزدهم شنبه ١٩ رجب ٤٠٧

٢- ابو هريره گويد: رسول خدا ٦ فرمود: ماه رمضان ماه پر بركتى است كه خداوند روزه آن را واجب نموده است. درهاى بهشت در اين ماه گشوده است، و شياطين در غل و زنجير بسته‌اند، شبى در اين ماه وجود دارد كه از هزار ماه بهتر و برتر است، هر كس از فيض آن محروم بماند براستى محروم واقعى اوست- و اين سخن را سه بار تكرار فرمود-.

٣- سليمان بن جعفر جعفرى گويد: شنيدم ابو الحسن (امام رضا يا امام هادى) ٧ به پدرم مى‌فرمود: چگونه است كه تو را نزد عبد الرّحمن بن يعقوب ديدم؟ عرض كرد: او دائى من است، حضرت به او فرمود: آن مرد در باره خدا سخنى بس گزاف و هول انگيز گويد. او خدا را (به صورت اجسام و اوصاف آن) وصف مى‌كند و حال آنكه خداوند به وصف نيايد، پس يا با او همنشين شو و ما را رها كن و يا با ما همنشين باش و او را ترك كن. عرض كرد: او هر چه بخواهد بگويد چه زيانى بحال من دارد چنانچه من قائل بگفتار او نشوم؟ حضرت فرمود: