ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٢١٩ - مجلس بيست و سوم تاريخ مجلس ذكر نشده است

آواى كوچيدن در ميان شما برخاسته، پس اين اقامت و دلبستگى بر دنيا چه معنى دارد پس از آنكه آواى كوچيدن برخاسته است؟! خدا شما را رحمت كند مجهّز شويد و بهترين زاد و توشه‌اى را كه آماده و در دسترس داريد- و آن تقواست- بهمراه خود برداريد، و بدانيد كه راه شما بسوى معاد، و عبور شما بر صراط و وحشت بزرگ در پيش رويتان است، و همانا گريوه‌ها و گردنه‌هاى صعب العبور، و منازل وحشت زا و هراسناكى در پيش داريد كه ناگزير بايد از آنها عبور نموده، در آنجاها توقّف كنيد[١]، بنا بر اين يا رحمت خداست كه نجات از وحشت و خطر بزرگ و درهم بودن چهره قيامت و سختى خبرگاه آن است، و يا مهلكه‌اى است كه قابل جبران نخواهد بود.

٣٣- ابو حمزه ثمالى گويد: نشنيدم نام احدى از مردم را كه از علىّ بن الحسين (امام سجاد) عليهما السّلام زاهدتر باشد بجز اخبارى كه از زهد علىّ بن ابى طالب ٧ بمن رسيده است. علىّ بن الحسين هنگامى كه در زمينه زهد و بى‌رغبتى بدنيا سخن مى‌گفت و پند و اندرز مى‌داد تمام حاضرين را بگريه مى‌آورد. من صحيفه‌اى را كه سخنى چند در باره زهد از علىّ بن الحسين عليهما السّلام در آن نوشته بود خواندم سپس مطالب آن را نوشته، خدمت آن حضرت‌

[١] همچون سكرات مرگ، قبر، سؤال و جواب، زلزله قيامت، عقبات و كريوه‌هاى محشر.