ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٢٧٧ - مجلس بيست و نهم چهارشنبه ١١ رمضان المبارك ٤٠٩

گرفت تا از مسجد بيرون شديم، حركت كرديم تا به پشت شهر كوفه رسيديم، و آن حضرت در راه كلمه‌اى با من سخن نگفت، چون به صحرا رسيد نفسى بلند برآورد سپس فرمود:

اى كميل اين دلها بسان ظرفهائى است فراگيرنده، و بهترين دلها آن است كه فراگيريش بيشتر باشد. آنچه مى‌گويم فراگير و در خاطر بسپار: مردم بر سه دسته‌اند. عالم خداشناس كه حقّا بدين او عمل مى‌كند، و دانش آموزى كه در راه نجات پا نهاده، و فرومايگان نادانى كه در پى هر سر و صدائى مى‌افتند، و به هر سو كه باد بيايد ميل مى‌كنند، نه از پرتو دانش روشنى گرفته‌اند، و نه به ستون استوارى پناه برده‌اند.

اى كميل، دانش از مال بهتر است، زيرا دانش از تو پاسدارى ميكند، امّا تو بايد از مال پاسدارى كنى. انفاق از مال آن را كاهش مى‌دهد، ولى انفاق از دانش (كه آموزش است) بر آن مى‌افزايد. اى كميل دوستى عالم خيرى است كه بدان وسيله براى خدا ديندارى شود، و آن در دنيا براى صاحبش طاعت خدا فراهم آورد، و پس از مرگ خوش نامى برايش بيادگار گذارد.

اى كميل، سود مال با زوال آن از بين مى‌رود، اى كميل، مال اندوزان مرده‌اند، و علماء تا روزگار باقى است پايدارند، ظاهرا وجودشان مفقود است، ولى‌