ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ١٢٩ - مجلس چهاردهم شنبه ٢٦ رجب ٤٠٧

از امير المؤمنين ٧ روايت كند كه رسول خدا ٦ فرمود: هر كس يك عمل واجبى (مثل نماز) بجا آورد، در نزد خداوند دعائى قابل استجابت دارد.

٢- جابر گويد: امير المؤمنين ٧ شنيد كه مردى به قنبر دشنام مى‌داد و قنبر نيز مى‌خواست باو جواب گويد، حضرت او را صدا زد: آى قنبر! آهسته، ناسزا گوى خود را در زبونى رها كن تا خداى رحمان را خشنود سازى، و شيطان را به خشم آوردى، و دشمنت را كيفر و شكنجه دهى. سوگند به آن كس كه دانه را شكافت و جانداران را بيافريد شخص با ايمان خداى خويش را به چيزى مانند حلم و بردبارى خرسند نسازد، و شيطان را به چيزى مثل سكوت و خموشى بخشم نياورد، و هيچ احمق و نادانى به عكس العمل مانند سكوت در مقابل او كيفر و شكنجه نگردد.

٣- حسن بن ابى الحسن بصرى گويد: چون امير المؤمنين ٧ بشهر ما بصره وارد شد گذارش بر من افتاد و من وضو مى‌ساختم، فرمود: اى جوان نيكو