ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٢٢٧ - مجلس بيست و سوم تاريخ مجلس ذكر نشده است

٣٧- حمزة بن حمران گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود:

هر گاه يكى از شما به انجام كار خوبى تصميم گرفت نبايد به تأخيرش اندازد چه بسا بنده نماز مى‌خواند، و روز را روزه مى‌دارد، پس باو گفته شود كه: پس از اين ببعد هر چه خواهى بكن كه خداوند تو را آمرزيده است‌[١].

٣٨- ابو اسحاق خراسانى گويد[٢]: امير المؤمنين ٧ مى‌فرمود: مقدّمات شك را فراهم نكنيد كه به شك مى‌افتيد، و شك نكنيد كه به كفر مى‌گرائيد، و به خودتان رخصت ندهيد كه سست مى‌شويد، و در راه حقّ سستى نكنيد كه زيان مى‌بينيد. دور انديشى آن است كه دانائى پيدا كنيد، و از نشانه‌هاى دانائى آن است كه مغرور نشويد. خيرخواه‌ترين شما از براى خودش كسى است كه از همه بيشتر مطيع خدا باشد، و نيرنگ بازترين شما با خودش كسى است كه از همه بيشتر معصيت خدا كند. هر كس كه خدا را فرمان برد در امان مى‌ماند و رشد مى‌يابد، و هر كس معصيت او كند زيان بيند و پشيمان گردد. و از خداوند

[١] گفتن اينكه هر چه خواهى بكن زيانى ندارد زير آن عملى كه خدا بدان سبب گناه بنده را مى‌آمرزد بر انسان مستور است و لذا آدمى جرأت انجام گناه نمى‌يابد. و نيز خود اين گفتار دليل است بر اينكه خداوند همان طور كه گذشته او را آمرزيده، در آينده نيز او را از گناه حفظ خواهد نمود.

[٢] ظاهرا از حضرت صادق٧ يا حضرت رضا٧ نقل مى‌كند.