ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ١٦٠ - مجلس هجدهم شنبه ٢٤ شعبان ٤٠٧

و خانواده‌ام را گرد من جمع آورد همان گونه كه خاندان يعقوب گرد او جمع آمدند.

(مراد حضرت هنگام ظهور مهدى ٧ و رجعت خود آن حضرت است).

٥- عبّاد بن عبد اللَّه گويد: مردى خدمت امير المؤمنين ٧ آمد و عرض كرد: اى امير مؤمنان مرا از معنى گفتار خداى متعال: «آيا آن كس كه بر بيّنه و دليل روشن از جانب خداى خود است و گواهى در كنار دارد ...»[١] خبرده. فرمود:

رسول خدا ٦ آن كسى است كه بر دليلى روشن از جانب خداى خود است، و من گواه او و از او هستم. سوگند بآن كس كه جانم بدست اوست احدى از قريش نيست كه تيغ سرتراشى بر سرش كشيده شده باشد جز اينكه خداوند در باره او مطلبى در كتاب خود فرو فرستاده است، و سوگند بآن كس كه جانم بدست اوست اگر آنان بدانند آنچه را كه خداوند در باره ما خاندان بر زبان پيامبر امّى خود جارى ساخته، (اين دانستن آنان) نزد من محبوبتر است از اينكه باندازه ظرفيت اين صحن (صحن مسجد كوفه) برايم طلا باشد. بخدا سوگند مثل ما در ميان اين امّت جز همانند كشتى نوح و باب حطّه (در توبه) در ميان بنى اسرائيل، چيز

[١] هود: ١٧.