ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٥٤

آزار كم است (يعنى تا آنجا به هم مربوطند كه بمحض ورزيدن رگى از يكى ديگران بى‌خواب شوند ... و مقصود اين است كه بسيارى شده مؤمنان بى‌خواب شدند و دليل روشنى هم ندارند و اين به واسطه دردى است كه دچار يكى از برادران دينى آنها شده است و در روح آنها تأثير كرده است. از مجلسى (ره)- «لابيه و امه» ظاهراً سرشت به مادر تشبيه شده است و روح به پدر، و محتمل است كه بر عكس باشد. از مجلسى (ره)- يا غرض بيان شدت پيوست دو روح است به هم كه گويا يك روحند يا بيان اين است كه هر دو روح از يك روحند كه روح امام است و آن از نور خدا است. «مرآته» يعنى خوبى‌هاى او را به او نشان مى‌دهد تا بدان بپايد و بدى‌هايش را به او نشان مى‌دهد تا از آنها كناره گيرد چنانچه كار آينه است يا اينكه در عيب‌هاى او نگاه مى‌كند و آنها را واميگذارد زيرا انسان از عيب خود غافل است. از پيغمبر (ص) روايت شده كه: مؤمن آينه مؤمن است.

برخى صوفيه گفته‌اند مقصود از مؤمن دوم در كلام پيغمبر (ص) خدا است، يعنى مؤمن مظهر صفات كمال حق است چنانچه آينه مظهر صورت شخص است و اين بر خلاف تفسيرى است كه در اين احاديث وارد است. از مجلسى (ره)- اين حديث همان حديث ٣ است با اختلاف يكى از راويان خبر. اين حديث دلالت دارد كه: جن، جسم لطيفى هستند و ممكن است به صورت انسان درآيند و جز پيغمبران و اوصياء آنها را ببينند، و مشعر است كه روايت حديث از پريان روا است، از مجلسى (ره). مقصود اين مردى كه از ربعى پرسش كرده اين است كه اين حديث را او هم از امام صادق (ع) شنيده است و بيش از اين بوده است خصوص طبق نسخه‌اى كه از (و لا يغتابه) به بعد در آن نيست و شايد او با