ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٣٣ - باب انصاف و عدالت

و همدردى با برادر دينى‌ات در راه خدا و ذكر خدا عز و جل در هر حال.

٨- حسن بزاز گويد: امام صادق (ع) به من فرمود:

آيا به تو خبر ندهم از سخت‌ترين چيزى كه خدا بر خلقش فرض كرده است؟ (تا سه بار)، گفتم: چرا، فرمود: حق دادن به مردم از خودت و همدردى با برادرت و ذكر خدا در هرجا، اما به راستى من نمى‌گويم كه‌

سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر

است و اگر چه آن هم ذكر خدا است ولى مقصود آن ذكر خدا است عز و جل در هر محلى هر گاه برسى به طاعتى يا معصيتى.

٩- امام صادق (ع) فرمود:

امتحان نشده مؤمن به چيزى كه سخت‌تر باشد بر او از سه خصلت كه از آن محروم است، گفته شد كه آنها چيست؟ فرمود:

همدردى و شركت در تنخواهى كه در دست دارد و حق دادن به مردم از طرف خودش و بسيار ذكر كردن خدا، اما من نمى‌گويم:

همان‌

سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه‌

است ولى ذكر خدا نزد آنچه بر او حلال كرده است و ذكر خدا در موقع برخورد بدان چه به او حرام كرده.

١٠- گويد: يك اعرابى نزد پيغمبر (ص) آمد، آن حضرت مى‌خواست به يكى از غزوه‌هاى خود رود، اعرابى ركاب پاكش او را گرفت و گفت: يا رسول اللَّه! به من عملى بياموز كه با آن به بهشت روم.