ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٨٩ - باب شكر

أجر محروم قانع.

٥- از فضل بقباق، گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم از قول خدا عز و جل (١١ سوره ضحى): «و اما به نعمت پروردگارت باز گو» فرمود: يعنى آن كسى كه به تو نعمت بخشيد به فضيلتى و به تو عطا داد و احسان كرد. سپس فرمود: رسول خدا (ص) دين او را باز گفت و آنچه خدا به او داده بود و آنچه بدو انعام كرده بود.

٦- از امام باقر (ع) كه رسول خدا (ص) در شب مقرر نزد عايشه بود، عايشه به او گفت: يا رسول اللَّه، چرا خود را رنج مى‌دهى با اينكه خداوند تو را آمرزيده است نسبت بدان چه در پيش گناه كردى و آنچه در آينده؟

فرمود: اى عايشه، نبايد كه بنده شاكرى باشم؟ فرمود:

رسول خدا (ص) را شيوه آن بود كه بر نوك انگشتان پاهايش براى عبادت مى‌ايستد، پس خدا به او نازل فرمود: «اى طه^ ما قرآن را به تو فرو فرستاديم تا در رنج افتى».

٧- از عبيد اللَّه بن وليد، گويد: شنيدم از امام صادق (ع) كه مى‌فرمود:

سه چيز است كه با وجود آنها چيزى زيان نزند: دعاء در