ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٦٥ - باب تواضع

١٦- از فضيل بن عثمان، گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

هر كه در كار خود نرمش كند، بدان چه از مردم خواهد برسد.

باب تواضع‌

١- از امام صادق (ع) فرمود:

نجاشى (پادشاه حبشه) فرستاد نزد جعفر بن ابى طالب و يارانش (كه از فشار كفار قريش به حبشه گريخته بودند) و آنها را خواست و بر نجاشى وارد شدند و او در خانه‌اش روى خاك نشسته بود و جامه‌هاى كهنه‌اى در بر داشت فرمود: جعفر گفته: چون او را با اين حال ديديم از او نگران شديم (كه مبادا بر ما خشم كرده و خود را به اين وضع در آورده باشد) چون هراس ما و چهره رنگ پريده ما را ديد گفت:

سپاس خدائى را سزا است كه محمد را يارى كرد و چشمش را روشن ساخت، آيا به شما يك مژده‌اى ندهم؟ گفتم: پادشاها چرا، گفت: اكنون يكى از ديده‌بان‌هاى من از سرزمين شما آمد و به من گزارش داد كه خدا عز و جل محمد را يارى كرده و دشمن او را نابود ساخته و فلان و فلان و فلان در هنگام برخورد با مسلمانان در دره به نام (بدر) اسير شدند، آن درّه درخت اراك فراوان دارد و گويا هم اكنون من بدو نگاه مى‌كنم، چون در آنجا براى آقاى خودم كه‌